Saturday, September 23, 2017

කොලඹ ආනන්දා මහා විද්‍යාලයේ පාසල් ගීතය කැප කොට තිබෙන්නේ බ්‍රිතාන්‍ය රොක් ගායක ඩේවිඩ් බෝවි (David Bowie ) වෙනුවෙන්ද ?



කොලඹ ආනන්දා මහා විද්‍යාලයේ පාසල් ගීතය කැප කොට තිබෙන්නේ බ්‍රිතාන්‍ය රොක් ගායක ඩේවිඩ් බෝවි (David Bowie ) වෙනුවෙන්. එම පාසල් ගීතය ආරම්භයේම මෙසේ කියවෙනවා. ..... දින දින කිතු ගොස බෝවී . එහි තේරුම නම දිනෙන් දින ඩේවිඩ් බෝවි ගේ කීර්තිය වැඩේවා කියාය​. එසේම ඩේවිඩ් බෝවි ගේ කීර්තිය මෙන්ම ආනන්දා මාතාවද වැජබේවා කියාය.
දින දින කිතු ගොස බෝවී -වැජබෙනු අනදප මාතා
සුදිලී - ජයවී -ලොවෙහී සාදා දීලා සිප්සත හා -
කල ද විනී ද පහදා එදිතර සින්හල දරු කැල සදලා
දින දින කිතු ගොස බෝවී - වැජබෙනු අනදප මාතා
ලකෙහි බෝ අනන්දේ පතුරා අනද තෙරුන් සේ ලෝ වැඩ සලසා
පේවී සේවේ නිසා වෙසේවා පමාද නොවෙමූ
තිලෝනා දෙසූසේ දින දින කිතු ගොස බෝවී -
වැජබෙනු අනදප මාතා.............

(ආනන්දා මහා විද්‍යාලයට අපහාස කලා කියා එකෙක්වත් කියන්න එපා . අයියලා 3 දෙනෙක් ආනන්දියන්ස්ලාය​. අම්මා ආනන්දේ වසර 10 ඉගැන්නුවේය​ )

එම ගීතය මෙතනින් ග්‍රවණය කල හැකිය https://www.youtube.com/watch?v=TP8Y9YrAYOw

Friday, September 22, 2017

1988 /89 නීතියෙන් බේරී ගිය අපරාධකාරයන්


2006 වසරේ අග භාගයේ සිට 2009 මැයි මාසය දක්වා මා සේවය කලේ පුත්තලම දිස්ත්‍රික් මානසික සෞඛ්‍ය සම් බන්ධීකරණ නිලධාරී ලෙසටය​. මාගේ කාර්‍යාලය තිබුනේ මාදම්පේ නියෝජ්‍ය පළාත් සෞඛ්‍ය  සේවා අධ්‍යක්‍ෂක කාර්‍යාලයේය​. මේ කාලයේදී මම 71 කැරැල්ල පිලිබඳ පොතක් ලියමින් සිටියෙමි. වරක් පුත්තලම රෝහලට නියෝජ්‍ය පළාත් සෞඛ්‍ය  සේවා අධ්‍යක්‍ෂක වෛද්‍ය ආර්.එම්.එස්.කේ රත්නායක මහතා සමග යමින් සිටියදී වෛද්‍ය  රත්නායක මා විසින් ලියාගෙන යන පොත පිලිබඳ ඇසුවේය​.  අපගේ සංවාදයට රථයේ රියැදුරා විමසිලිමත්ව සවන් දෙන බව මට තේරුණි. ඉන් පසු සතියක මම මේ රියැදුරා සමග නවගත්තේගම රෝහලට ගියෙමි. ඒ යන ගමනේදී ඔහු මෙසේ කීවේය​. " සර් 71 කැරැල්ල ගැන නොවෙයි 1988 -89 භීෂණ කාලය ගැන ලියනවා නම් හොඳ විස්තරයක් මට කියන්න පුලුවන් " 

මේ රියැදුරා කියූ පරිදි ඔහු 1988 / 89 කාලයේදී ජවිපෙ සමග වැඩ කොට තිබේ. ඔහුගේ ප්‍රාදේශීය නායකයා  ව්‍යාපාරයේ නමින් බොහෝ මංකොල්ලකෑම් සිදු කල අතර කැරැල්ල අවසන් වන කාලයේදී කිසිවෙකුටත් නොදන්වා එම මුදල් සමග ඉතාලියට පැන ගොස් තිබේ. මෙම රියැදුරා පසුව අත් අඩංගුවට පත්වී සිරගතව පුනරුථාපනය වී පැමින ඇත​. ඉන් පසුව ඔහුට සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ රැකියාවක් ලැබී ඇත​. 

1988 / 89 භීෂණ කාලයේ මංකොල්ලකෑම , මිනී මැරුම් , ස්ත්‍රී දූෂණ කල යම් කොටසක් විදේශ රට වලට පැන ගොස් එහි ජීවත් වෙති. මේ අතර මංකොල්ලකෑම් , මිනී මැරුම් , ස්ත්‍රී දූෂණ  කල යම් කොටසක් පසුව ගෝනිබිල්ලන් ලෙස රහසින් ආරක්‍ෂක අංශ වලට සහයෝගය දුන් නිසා  ඔවුනට අනියම් සමාවක් ලැබුණි. මේ කොටස් ලංකාවේ ජීවත් වෙති.  

1988/89 දී සමාජවාදයේ නාමයෙන් මිනී මැරූ , මංකොල්ලකෑම් ස්ත්‍රී දූෂණ සිදු කල මොවුන්ට විරුද්ධව නීතිය ක්‍රියාත්මක වූයේ නැත  

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

ජානගත කුහක කම පිලිබඳ නිදර්ශනයක්



(මේ කුහක ඉරිසියා මානසිකත්වයට එක හේතුවක් තමයි මේ වෛද්‍යවරුන් පිටරට සමාජ වල ගැවසිලා ලෝකේ දැකලා නැති එක​. කන්සල්ටන්ට්ලා උනත් ජීවිත විද්‍යාව අතින් නූගත්. මොවුන් ඉන්නේ දැඩි අසහනයක​ ඉස්කෝලෙ යන කාලේ ස්පෝර්ටස් කරලා නෑ ,ටීම් වර්ක් දන්නේනෑ , සමාජයේ ගැවසිලා නෑ. අත්දැකීම් සීමිතයි. )

සැත්කම පසෙක තබා කඹ ඇදිල්ලක


මහනුවර මහ රෝහලේ සිදු කිරීමට ගිය දෙවන හදවත් බද්ධ කිරීමේ ශල්‍යය කර්මය සඳහා මොළය මියගිය අයෙකුගේ හදවතක් සූදානම් කර හදවත් බද්ධය සඳහා ලක්වීමට නියමිතව සිටි රෝගියාට අවශ්‍යය එන්නත් පවා ලබාදී තිබියදී වෛද්‍යවරුන්ගේ කඹ ඇදිල්ලක් හේතුවෙන් සැත්කම අතහැර දැමීමට සිදුව ඇත.
අදාළ කඹ ඇදිල්ල හේතුවෙන් සැත්කම අතහැර දැමීමට සිදුවීම නිසා මොළය මියගිය තරුණයාගේ සිරුරෙන් ඉවත් කර යන්ත්‍රයට සම්බන්ධ කර තිබූ හදවතට කළ රුධිර සැපයුම නතර කිරීමට සැත්කම සඳහා සූදානම්ව සිටි වෛද්‍යවරු පියවර ගෙන තිබෙන අතර ඉන් විනාඩි 30කට පසු එම හදවත සම්පූර්ණයෙන්ම අකර්මණ්‍යය වී තිබේ.
පො‍ළොන්නරුව රෝහලේ දැඩි සත්කාර ඒකකයේ සිටි මොළය මියගිය පුද්ගලයකුගේ සිරුර පෙරේදා (21) රාත්‍රියේ විශේෂ වෛද්‍ය කණ්ඩායමකගේ අධීක්‍ෂණය යටතේ මහනුවරට රැගෙන විත් තිබෙන අතර ඔහුගේ හදවත ශල්‍යකර්මයකින් ඉවත්කර යන්ත්‍රයක් මගින් ක්‍රියාත්මක වීමට සලස්වා රෝගී තරුණියගේ හදවත ඉවත් කිරීම සඳහා ඇයව සැත්කමට ලක් කිරීමට ගිය අවස්ථාවේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් රෝගියාගේ අවදානම බාර ගැනීමට නොහැකි බව දැනුම් දීමත් සමඟ සෙසු වෛද්‍යවරු දැඩි අසීරුතාවට පත්ව තිබෙන බව වාර්තා වෙයි.
මේ සම්බන්ධව මහනුවර මහ රෝහලේ අධ්‍යක්‍ෂ වෛද්‍ය සමන් රත්නායක මහතාද ඊයේ (22) සැත්කමට සම්බන්ධව සිටි වෛද්‍යවරුන්ගෙන් කරුණු විමසීමක් කර තිබේ.
මේ හේතුවෙන් සැත්කම සඳහා ලක්වීමට නියමිතව සිටි අලුත්ගම ප්‍රදේශයේ පදිංචි සචිනි සෙව්වන්දි නැමැති දහනව හැවිරිදි තරුණියගේ ජීවිතය අවදානමකට ලක්ව තිබෙන අතර ඇගේ හදවතේ ක්‍රියාකාරීත්වය මේවන විට 10 % ක් පමණ අගයක් දක්වා අඩු වී තිබෙන බව වාර්තා වෙයි.
පොළොන්නරුව ප්‍රදේශයේ පදිංචිව සිටි හමුදා සෙබළෙකු වන ආර්.එම් තරංග (26) නමැති අය යතුරු පැදි අනතුරකින් බරපතළ තුවාල ලැබ පොළොන්නරුව රෝහලේ දැඩි සත්කාර ඒකකයේ ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටියදී මොළය මියගිය රෝගියකු බවට වෛද්‍යවරු නිර්දේශ කිරීමෙන් පසු ඔහුගේ අවයව බද්ධ කිරීම සඳහා ලබාදීමට ඥාතීන් කැමැත්ත පලකර තිබිණි.
එම පුද්ගලයාගේ හදවත ,වසර ගණනාවක සිට හදවත අකර්මණ්‍යය වීමේ රෝගයට ගොදුරුව ජීවිතයත් මරණයත් අතර සටනක නිරතව සිටි සචිනි සෙව්වන්දිගේ සිරුරේ රුධිර ගණවලට 100 % ක්ම ගැලපීම නිසා එය ඇයට බද්ධ කිරීම සඳහා වෛද්‍යවරුන්ගේ අවධානය යොමු වී ඇත.
පසුගිය ජූලි මස 07වැනි දින මහනුවර මහ රෝහලේදී සාර්ථකව සිදුකෙරුණු මෙරට ප්‍රථම හදවත් බද්ධය සඳහා වෛද්‍යවරුන්ගේ වැඩි අවධානයක් යොමුව ඇත්තේ සෙව්වන්දි නිසා වන අතර මුල් හදවත් බද්ධය සඳහා වෛද්‍යවරු ඇයව යොමුකර නැත්තේ එම අවස්ථාවේ මියගිය පුද්ගලයාගෙන් ලබාගත් හදවත ඇගේ ශරීරයට නොගැලපුණු බැවිනි.
මරණය සමඟ සටන් කරමින් පසුගිය මාර්තු මස සිට මහනුවර මහ රෝහ‍ලේ හදවතක් අපේක්‍ෂාවෙන් කල් ගෙවන තම දියණියට ගැලපෙන හදවතක් ලැබිලත් එය බද්ධ කිරීමට නොහැකි වූයේ වෛද්‍යවරුන්ගේ වරදින් නිසා බවත් ඒ පිළිබඳ පරීක්‍ෂණයක් පවත්වන ලෙස තමන් රජයෙන් ඉල්ලා සිටින බවත් සෙව්වන්දිගේ පියා වන මහේෂ් කුමාර පවසයි.
හදිසි අනතුරකින් මියගිය තරංග නමැති හමුදා සෙබළාගේ වකුගඩු හා අඥ්‍යාශය රෝගීන් තිදෙනකුට මහනුවර මහ රෝහලේ වකුගඩු සැත්කම් ඒකකයේදී විශේෂඥ ශල්‍යය වෛද්‍ය පී.කේ හරිශ්චඳ්‍ර මහතා ඇතුළු කණ්ඩායමක් විසින් බද්ධ කර රෝගීන් තිදෙනකුගේ ජීවත බේරාගෙන තිබේ.
ශල්‍යයකර්මය සඳහා ලක් කිරීමට තම දියණියට ආහාර පවා නොදී ඊයේ (23) පෙරවරුවේ සූදානම් කළ බවත් ඇයට ගැලපෙන හොඳ හදවතක් ලැබුණු බව විශේෂඥ ශල්‍යය වෛද්‍ය අනිල් අබේවික්‍රම මහතා තමන්ට දැනුම් දී තිබූ බවත් සෙව්වන්දිගේ පියා පවසයි. හදවතේ ක්‍රියාකාරීත්වය අඩපණ වෙලා කියලා ශල්‍යයකර්මය කරන්න බැරි බව පසුව මට දැන ගන්න ලැබුණත් ඇත්තටම වෙලා තියෙන්නේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් තුන්දෙනෙක් සැත්කම කරන්න අකමැති ‍වීමයි.මම මේ ගැන මහනුවර පොලිසියට පැමිණිල්ලක් කරන්න පියවර ගන්නවා යැයිද සෙව්වන්දිගේ පියා පවසයි.
මගේ වැඩිමහල් දියණිය අවුරුදු 17 දී මියගියෙත් මේ රෝගයෙන් .දැන් දෙවැනි දුවටත් ඒ රෝගයම වැළදිලා.ජානමය තත්ත්වයක් හේතුවෙන් මේක වෙනවා කියලා තමයි වෛද්‍යවරු කියන්නේ.වෛද්‍යවරු ඉන්නේ ලෙඩ්ඩු මරන්න නොවෙයි.ජීවත් කරවන්නයි.මට දැන් මගේ දෙවැනි දුවත් අහිමි වෙයි කියලා බයක් දැනෙනවා යැයි මහේෂ් කුමාර පවසයි.
මේ සම්බන්ධව කළ විමසීමකදී නිර්වින්දන වෛද්‍ය විශේෂඥ ජගති පෙරේරා මහත්මිය පැවසුවේ මේ හදවත් බද්ධ කිරීමේ සැත්කම පිළිබඳව තමන් කල්තියා දැන නොසිටි බවත් රෝහල් අධ්‍යක්‍ෂවරයා හදවත් බද්ධය සම්බන්ධව දුරකතනයෙන් දැනුම්දී තමන් කටයුතු කළ සෙසු සෙසු නිර්වින්දන වෛද්‍යවරු දැනුවත් කරන ලෙස දැනුම් දුන් අවස්ථාවේ තමන් මෙය දැනගත් බවත්‍ය. රෝහලේ ඇතැම් උපකරණ වසර 11ක් පමණ පැරණි ඒවා බවත් මේවායින් කටයුතු කර අවදානමක් බාර ගැනීමට නොහැකි බවත් ඇය කීවාය.
මුල් සැත්කමේ සාර්ථකත්වය ඊට සම්බන්ධවූ සැමට හිමිවන නමුත් එහිදී කිහිපදෙනකු පමණක් විශේෂයෙන් මතුවී සෙසු අය‍ගේ සේවය නිසි ඇගයීමකට ලක් නොවුණු බවත් විශේෂඥ වෛද්‍යවරිය ප්‍රකාශ කළාය. (දිනමිණ)

Thursday, September 21, 2017

ආගමික උමතුව

 


ආගමික උන්මාදය තිබූ පුද්ගලයන් ගනනාවක් මට හමුවී තිබේ. මොවුන් බොහෝ දෙනෙකු තමන් රහත් හෝ බුදු වී සිටින බව හෝ තමන් ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් ගේ පුනරුප්පතිය කියා විශ්වාස කලහ​. මොවුන් බොහෝ දෙනෙකු පසුව භින්නෝන්මාදයෙන් පෙලෙන බවට සනාත වූයේය​. 

අපගේ වෛද්‍ය පීඨයේ සිටි චරිත දෙකක් මට මෙහිදී මතක් වෙයි. එක් අයෙකු නම් නයිජීරියාවෙන් පැමිණි සිසුවියකි. ඇය අධික ආගමික භක්තියක්  පෙන්වූවාය​.  මේ සිසුවිය සෑම දිනකම පාහේ උදෑසන හතරට පමන නැගිට අපගේ මහල් නවයකින් යුත් නේවාසිකාගාරයේ වහලය මතට නැග ආගමික ගීත අප්‍රිකානු ඉංග්‍රීසි ඌරුවකින් ගායනා කරන්නීය​. ශීත කාලයේ හිම වැටෙනා විටද මේ සිසුවිය අධි ශීතද නොසලකා නේවාසිකාගාරයේ වහලය මතට නැග යේසුස් පිළිබඳ ගීත ගායනා කලාය​. මේ හැර පාර දිගේ යන විට මුණ ගැසෙන ඕනෑම කෙනෙකුට " යේසුස් වාස් ලූබිත් ( ජේසුස් ඔබට ආදරය කරයි ) කියා කීවාය​. කෙසේ නමුත් මේ අධික ආගමික භක්තිය නිසා ඇයගේ අධ්‍යාපන කටයුතු අඩාල වන්නට පටන් ගත්තේය​. විභාග තිබෙන දින වලදී පවා මේ තරුණිය විභාගයට නොගොස් පාරවල් දිගේ යමින් මුණ ගැසෙන පුද්ගලයන්ට යේසුස් වාස් ලූබිත් කීවාය​. අවසානයේදී වෛද්‍ය පීඨයේ බලධාරීන් විසින් ඇයව නයිජීරියාවට යවන ලදි. මේ තරුණියට වෛද්‍ය උපාධිය නිම කිරීමට නොහැකි වූවාය​. 

ආගමික උන්මාදය තිබූ තවත් සිසුවෙක්  නම් සොලමන් ය​. ඔහු මට වඩා  වසර තුනක් පමණ ජ්‍යෙෂ්ඨය​. ඔහු සිටියේ වර්තමානයේ ශල්‍ය වෛද්‍ය විශේෂඥයෙකු ලෙස සේවය කරන කීත් චැප්මන් ගේ වසරේය​. සොලමන් පන්ති කට් කලේ ආගමික උන්මාදය නිසාය​. ඔහු යාඥා කරන්නේ අර නයිජීරියානු තරුණිය මෙන් මුදු හඞින් නොවේ.  සොලමන් යාඥා කරන විට නේවාසිකාගාරය දෙදරයි. ඔහුගේ ඝෝෂාකාරී හඞ ඇසෙත්ම ඔහුගේ මහලේ ජීවත් වූ සෝවියට් සිසුවෙකු වූ වැලේරා ආර්යා නම් රුසියානු හෙවි මෙට්ල් කණ්ඩායමේ ගීත වාදනය කරයි. 

ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් සොලමන් ගේ ආගමික උන්මාදය වැඩි විය​. ඔහු සමහරක් අවස්ථා වලදී ගුරුවරුන් සමගද සාහසික ලෙස වාද කලේය​. වෛද්‍ය පීඨයේ විදේශීය සිසුන් සම්බන්ධයෙන් පීඨාධිපති වූ ෆ්‍රාන්ස් ෆ්‍රාන්සේවිච්ටද වරක් ඔහු බැණ වැදුනේය​. මේ හැර සොලමන් ඉතා පිළිකුල් දනවන ක්‍රියාවක් කලේය​. එනම් ඔහුගේ කාමරයේදී පිඟන් වලට මළපහ කොට ඔහු ජීවත් වූ අට වන තට්ටුවේ ජනේලයෙන් විසි කිරීමයි. අප නේවාසිකාගාරයට ගියේ කොයි මොහොතේ හෝ කක්කා පිරි පිඟානක් උඩින් වැටේදෝ කියා බියෙනි.  තවද සොලමන් බාල්දි වලට වතුර ගෙනවිත් කාමරයේ නාන්නට විය​. මේ හේතූන් නිසා පස් වන වසරේදී සොලමන්ව වෛද්‍ය හේතූන් මත වෛද්‍ය පීඨයෙන් අස් කරන ලදි. 

1999 කාල වකවානුවේ මම මීගමුව රෝහලේ බාහිර රෝගී අංශයේ සේවය කලෙමි. දිනක් රාත්‍රී වැඩමුරය  තිබූ දිනයක උදෑසන හතරට පමණ තරුණියක් මුළු රෝහල දෙදරණ හඞින් කෑ ගසමින් ආවාය​. ඇයගේ පවුලේ සාමාජිකයන් පස් දෙනෙකු පමණ ඇයව අසීරුවෙන් ආම්බාන් කර ගනිමින් බාහිර රෝගී අංශය වෙත ගෙන ආහ​. 

මේ තරුණිය කෑ ගැසුවේ " මට ජේසූ ඕනේ "  කියාය​. රෝගීන් ඇතුළු කරන බාහිර රෝගී අංශයේ වෛද්‍යවරයා ලෙස මම මේ තරුණිය ඇඩ්මිට් කිරීම සඳහා ඇඳ ඉහ පතක් අතට ගත් විට එකී තරුණිය " මට මූව එපා මට මට ජේසූ ඕනේ " කියා යටි ගිරියෙන් කෑගැසුවාය​. ඇය මූ කියා කීවේ මටය​. කෙසේ වෙතත් මම එම රෝගී තරුණියට එන්නතක් විද ඇයව මෙඩිකල් වෝඩ් එකට යොමු කලෙමි. ඒ කාලයේ මීගමුව මූලික රෝහලේ මානසික සෞඛ්‍ය වාට්ටුවක් නොතිබූ අතර සියළු උමතු රෝගීන් යවන ලද්දේ මෙඩිකල් වෝඩ් එකට ය. 

විශේෂඥ මනෝ වෛද්‍ය  ලලින් ප්‍රනාන්දු  මහතා යටතේ මීගමුව රෝහලේ මානසික සෞඛ්‍ය සායනයේ සේවය කරන විට ආගමික උන්මාදය තිබූ රෝගීන් කිහිප දෙනෙකු මට හමු විය​. තවද විශේෂඥ මනෝ වෛද්‍ය නීල් ප්‍රනාන්දු  මහතා යටතේ අංගොඩ රෝහලේ පුහුණුව ලබන විට තමන් බුදුවූ බව කියූ , තමන් නිවන් දැක තිබෙනු කියූ පුද්ගලයෝ රැසක් දැක ගන්නට ලැබුණි. මින් එක් පුද්ගලයෙකු තමා මෛත්‍රි බුදුන් බවට තර්ක කරමින් බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යාංශයටද ගොස් තිබුනේය​. 

යුද හමුදා රෝහලේදී යුද ආතතියට ලක් වීම නිසා විඝටන ආබාධ ( Dissociative disorders)  වලට ලක්වූ සොල්දාදුවන් බොහෝ දෙනෙකු අප හඳුනා ගත්තෙමු. සමහරු නෙයෙකුත් දෙවි දේවතාවුන් ගේ ආරූඩය ලැබූ බව කී අතර වෙනස් කට හඞවල් වලින්ද  කතා කලහ​. එහෙත් ඖෂධ සමග මනෝ ප්‍රතිකාර ලැබීමේදී මේ රෝගී තත්වයන් සමනය වී යන ලදි.නමුත් ඉතා සුළු පිරිසක් මේ විඝටන තත්වය තමන්ට වාසිදායක අන්දමින් යොදාගෙන දේවාල අරඹා මෝඩ මිනිසුන් රවටමින් සාත්තර කීමෙන්ද  සෙත් සාන්ති කිරීමෙන්ද  මුදල් උපයා ගත්හ​. 

 වරක් එක් සාජන්වරයෙක් තමන් දන්ත කුමාරයා බවත් අසල්වැසි නිවසක තරුණියක් හේමමාලා කුමරිය බවත් තරයේ විශ්වාස කලේය​. මොහු මේ මෝහයට කොතෙක් මුලාවීද යත් එම තරුණිය හේමමාලා කුමරිය නිසා ඔහු සමග අනිවාර්‍යෙන්ම විවහා විය යුතු බව කීවේය​. මෙම රෝගියාට ප්‍රතිකාර කල විශේෂඥ මනෝ වෛද්‍ය නීල්  ප්‍රනාන්දු  මහතා ඔහුට ප්‍රති මනෝව්‍යාධික  ඖෂධ නිර්දේශ කල අතර ඔහුගේ රෝගී තත්වය Erotomania හෙවත් කාමොන්මාදය බවට රෝග නිර්ණය කලේය​. උක්ත ප්‍රතිකාරයෙන් පසු මෙම මෝහය සමනය වී යන ලදි.


වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Wednesday, September 20, 2017

පශ්චාත් නූතනවාදී ලෙස ලිවීම



සාමා අමර සමග ඇවිත් පැණි දොඩම් කැඩුවාය යන වාක්‍යය පශ්චාත් නූතනවාදී ලෙස ලියන්නේ මෙසේය

හයිඩෙගරියානු පූර්ව-තාක්ෂණික අවධියක සිටි සාමා යථාකරණය වී සහ හෙජමොනිය සමඟ සංයෝජනය වී අනුභූතික ලාලාසමය හා ගර්භීය ලක්‍ෂණ එක් කර ගනිමින් අමර සමග සංයෝජනය වී සංස්ථිතියකව පැණි දොඩම් කැඩුවාය.

Monday, September 18, 2017

එක් සත්‍ය කතාවක්

 


2006 වසරේදී විශේෂඥ  මනෝ වෛද්‍ය නීල් ප්‍රනාන්දු මහතා යටතේ ජාතික රෝහලේ මනෝ වෛද්‍ය සායනයේ සේවය කරන විටදී මානසික ව්‍යාකූලතාවක් සමග ඉතා තරුණ කාන්තාවක් කිරි දරුවෙකු සමග ආවාය​.  මෙම තරුණ කාන්තාවගේ තනියට ඇයගේ මවද ගැබිණි නැගෙනියද ඇවිත් සිටි අතර සුපුරුදු ලෙසින් මම ඔවුන් ගේ විස්තර විචාලෙමි. ඔවුන් පැවසූ කරුණු අසා මම කම්පනයට පත් වූයෙමි. 

මේ පවුල ඉතා දුප්පත් ය​. පියා වර්තමානයේ රැකියාවක් නොකරන්නෙකි. සහෝදරියන් දෙදෙනා සහ ඔවුන් ගේ අට හැවිරිදි සොහොයුරා ජීවත් වන්නේ මව විසින් සොයන ආදායමෙනි මව කුලී වැඩ කරන්නීය​. මව ගෙදර නොමැති අවස්ථාවලදී පියා විසින් වැඩිමහල් දුවට පහර දී බිය වද්දා ඇයව දූෂණය කොට තිබේ. මෙලෙස දූෂණයට ලක් වීම නිසා ඇය ගැබිනියක වූවාය​. මින් අතිශයින්ම කම්පා වූ මව එය  පවුලේ රහසක්ව තබා ගත්තාය​. කල් ඉකුත් වීමේදී වැඩිමහළු සොහොයුරිය දරුවෙකු ප්‍රසූත කලාය​. මේ එම දරුවාය​. වැඩිමහළු දුව දරු ප්‍රසූතිය සඳහා රෝහල් ගත වූ විට ඇය අසල සිටියේ මවය​. දරු ප්‍රසූතියෙන් පසු දුව සහ බිළිඳා ගෙදර ගෙන එන විට මව දුටුවේ තවත් ව්‍යසනයකි. ඇය ගෙදර නොසිටි කාලයේ සැමියා දෙවන දියණියද දූෂණය කොට තිබුනාය​. දැන ඇයද ගැබිනියකි. 

තව දුරටත් රහස් ආරක්‍ෂා කිරීමෙන් එලක් නොවන බව තේරුම් ගත් ඇය පොලිසි ගියාය​. දැන් පියා රිමාන්ඩ් භාරයේය​. එහෙත් දැන් මුළු පවුලම ගිනි ගොඩකට මැදිවී සිටියි. මේ චිත්තාවේගී පීඩාවන් නිසා වැඩිමහල් සොහොයුරිය විශාදයේ ලක්‍ෂණ පෙන්වන බව පෙනී යයි. මෙම පවුලට ඖෂධ වලටත් වඩා අවශ්‍ය කෙරෙන්නේ උපදේශනය සහ මනෝ සමාජීය සහන සේවාවන් වෙති. එහෙත් ජාතික රෝහලේ සීමිත පරාසයක සේවය කරන අප කෙසේ මේ ව්‍යසනයට පත් වූ පවුලට මනෝ සමාජීය සහන සේවා සපයන් ද ? නමුත් සුනාමි සමයේදී අපගේ රෝගීන්ට මනෝ සමාජීය සහන සේවා සැපයූ ආයතන මතක් වූයෙන් මම ඔවුන් ව එකී ආයතන වලට යොමු කලෙමි. 

ඉන් පසු මෙම පවුල යලි සායනයට පැමිනියේ නැත​. දෙවන දියණියද දරුවා ප්‍රසූත කරන්නට ඇත​. ඔවුන් ගේ පියා සිරගෙට නියම වූයේද නැතහොත් ඇප ලබා පැමිනියේද කියා මම නොදනිමි. එහෙත් කුඩා ශරීරයකින් හෙබි සියළු දුක් පීඩා වලට මුහුණ දුන් ඔවුන් ගේ මව තම අන්තිම හුස්ම පොද දක්වා ඇයගේ දරුවන් සහ ව්‍යභිචාරය නිසා උපන් කිරි දරුවන් දෙදෙනා පෝෂණය කරනු ඇත​. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග

Sunday, September 17, 2017

බර්ටි ගලහිටියාව පිළිබඳ මතකය



ඒ 1985 සැප්තැම්බර්  මාසයයි.  අපොස උසස් පෙළ විභාගය ලිවීමෙන් පසු ලැබෙන දිග නිවාඩුව මම  ගත කරමින් සිටියෙමි. මා සමග කොළඹ නාලන්දා මහා විද්‍යාලයේ උසස්පෙළ හැදෑරු සිසුන් බොහෝ දෙනෙකු පරිගණක , විදේශීය  භාෂා අධ්‍යයනය වැනි කාර්යන් වල නිරත වී සිටියහ. නිකරුනේ ගෙදර කාලය ගත කිරීම නුසුදුසු බව සැලකු මගේ පියා තාවකාලික පදනම මත ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ ඉංග්‍රීසි අංශයේ බාහිර නිෂ්පාදකයෙකු ලෙස  වැඩ කොට අත්දැකීම් ලබා ගන්නා ලෙසට මා උනන්දු කළේය. එම නිසා ඒ සඳහා ඉල්ලුම්පත්‍රයක් මම  යැව්වෙමි. මා විසින් යවන ලද ඉල්ලුම්පත්‍රය ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ සභාපති ලිවී විජේමාන්න මහතා අනුමත කළේය.

ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ බාහිර නිෂ්පාදකයෙකු ලෙස මාස තුනක් පමණ සේවය කරන විට බීබීසීයේ කීර්තිමත් නිවේදකයෙකු   වු ස්ටුවර්ට් වේවල් මහතා විසින් පැවැත්වීමට නියමිතව තිබු පුහුණු වැඩසටහනට මාව තෝරාගෙන ඇති බව  වීරමන් මහතා  ඉංග්‍රීසි සේවයේ අධ්‍යක්‍ෂක සරත්  ප්‍රනාන්දු මහතා මාර්ගයෙන් මට  දැනුම් දුන්නේය. එය සෑම  මාධ්‍යවේදියෙකුගේ සිහිනයකි. මෙම පුහුණු වැඩසටහනට බර්ටි ගලහිටියාව වැනි ජ්‍යෙෂ්ඨ ගුවන් විදුලි ශිල්පින් ද පැමිණ සිටියහ. එහි සිටි  ලාබාලම  තැනැත්තා වුයේ පාසල්   අධ්‍යාපනය නිම කොට මාස හයක්වත් නොඉක්මවූ මා ය. 

බර්ටි ගලහිටියාව බොහෝ අත්දැකීම් ඇති ගුවන් විදුලි ශිල්පියෙකි. ඔහු තමන්ගේ රසවත් අත්දැකීම්  අපට පැවසිය.බර්ටි ගලහිටියාව ඉතා මිත්‍රශීලී මිනිසෙකි. හොඳ ගුරුවරයෙකි. ඔහු තමාගේ ගුවන් විදුලි අත්දැකීම් අප හා කීවේය​. ඒ කාලයේ ගුවන් විදුලියේ පටිගත කිරීම් වලට ඈත ගම් වලට ගිය විට පන්සල් වල ; ගස් යට රාත්‍රිය ගත කල ආකාරය ගැන කීවේය​. 

වරක් ඔහු මට අපූරු කතාවක් කීවේය​. 70 දශකයේ පමණ සයිප්‍රසයේ ආච් බිශොප් මාකාරියොස්ව බලයෙන් පහ කරන ලදි. මෙම පුවත මුලින්ම ලෝකයේ ගුවන් විදුලි සේවා අතරින් විකාශණය කරන ලද්දේ ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සේවයයි. 

බර්ටි ගුවන් විදුලි කලාව පිලිබඳ  පතාක යෝධයෙකි. එහෙත් ඔහු ප්‍රසිද්ධිය හඹා නොගියේය​. දේශපාලකයන් පසුපස පන්දම් අල්ලන්නට නොගියේය​. ඒ කාලයේ අග්‍රාමාත්‍ය ඒකකය කියා නොනිල සේවයක් තිබුණු අතර එම අංශයේ වැඩ කල සමහරුන්ට තිබුනේ හැකියාවට වඩා පන්දම සහ බෙලි කැපීමේ දක්‍ෂතාවය ය​. මේ අග්‍රාමාත්‍ය ඒකකයට ඉතා පහසුවෙන් හේත්තු වීමට තිබුනද බර්ටි දේශපාලන පුබ්බඩයන් කරන එකී ලාමක දේවල් නොකලේය​. 

බර්ටි නියෝජනය කලේ ගුවන් විදුලියේ එක් කීර්තිමත් යුගයකි.

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා



නිර්වින්දන වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස සේවය කරන සමයේදී මා වඩාත්ම ප්‍රිය කලේ ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා හෙවත් පිට කොන්දට බෙහෙත් විද හිරිවට්ටවා ශල්‍යකර්ම කිරීමට ඉඩ සලසා දීමටය​. මෙම ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා ක්‍රමයේදී රෝගියාට සිහිය තිබේ. එහෙත් වේදනාව දැනෙන්නේ නැත​. මෙම ක්‍රමය අනුව උදරයේ සහ පාද වල ශල්‍යකර්ම ඉතා සාර්ථකව කල හැකිය​. නමුත් මෙම ක්‍රමයට සමහරක් නිර්වින්දන වෛද්‍යවරු කැමති නැත​. ඒ මන්ද යත් එක ඉන්ජෙක්‍ෂන් පහරින් රෝගියාගේ පිට කොන්දේ දියර හෙවත්  මස්තිෂ්ක සුෂම්නා තරලය Cerebrospinal fluid (CSF) වෙත ලඟා විය යුතු නිසාය​.  

උතුරු කොලඹ ශික්‍ෂණ රෝහලේ නිර්වින්දන පුහුනුව ලබන කාලයේ අප රෝගීන් ගේ පිටවල් පෙනේර මෙන් විද ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා පුහුණු වූ බවට පාපොච්චාරණය කල යුතුය​. නමුත් මම ඉතා ඉක්මනින් පිට කොන්දට බෙහෙත් විද රෝගීන් හිරිවට්ටවීම පුරුදු වූයෙමි. පසුකාලීනව විනාඩි දෙක තුනක් ඇතුලත රෝගියාට වෙහෙසක් හෝ වේදනාවකින් තොරව එකවර නිර්වින්දනය කිරීමට මට හැකි විය​. මේ සමත්කම නිසා හලාවත රෝහලේ ශල්‍යාගාරයේ හෙදියක වූ දීපා මිස් මට ආම්ස්ට්‍රෝං කියාද ශල්‍යාගාරයේ ඇටෙන්ඩන්වරයෙකු වූ නාමල් සද්ද විද්ද මහත්තයා කියාද නම් පට බැන්දහ. 

ඒකාලයේ නාරි හා ප්‍රසව විශේෂඥ වෛද්‍ය එස් .ඩී රාජපක්‍ෂ මහතා තම සීසර් ශල්‍යකර්ම කිරීම සඳහා ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා කෙරෙහි විශ්වාසය තැබුවේය​. මවට සීසර් ශල්‍යකර්ම ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා යටතේ කල විට දරුවාට ප්‍රසූතියෙන් පසු කිරි දිය හැකිය​. එසේම අනෙකුත් නිර්වින්දන සංකුලතාවන් ද අවමය​. මේ නිසා වෛද්‍ය එස් .ඩී රාජපක්‍ෂ මහතා ඔහුගේ ශල්‍යකර්ම වලදී මා ශල්‍යාගාරයේ සිටීම අපේක්‍ෂා කලේය​. තවද වෛද්‍ය එස් .ඩී රාජපක්‍ෂ මහතා විසින් කල ඝර්භාෂය ඉවත් කිරීමේ ශල්‍යකර්ම වලටද මම ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා දුන්නෙමි. 

උතුරු කොලඹ ශික්‍ෂණ රෝහලේ නිර්වින්දන පුහුනුව මට ලබා දෙන ලද්දේ විශේෂඥ නිර්වින්දන වෛද්‍ය ප්‍රියංගනී ආරියරත්න මිය විසිනි.  ප්‍රියංගනී ආරියරත්න මැඩම් විසින් උගන්වන ලද නිර්වින්දන පුහුනුව මම හොඳින් ග්‍රහණය කලෙමි. මේ නිසා නිර්වින්දනයේදී ,මතු වන සංකූලතා අවම වන ලෙස රෝගීන් නිර්වින්දනය කිරීමට මට හැකි විය​. 

2000 වසරේ සිට 2002 දක්වා මම හලාවත රෝහලේ  නිර්වින්දන වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස සේවය කලෙමි. මේ කාලය තුල අපට බොහෝ විට වැඩ කිරීමට සිදු වූයේ විශේෂඥ නිර්වින්දන  වෛද්‍යවරයෙකු නොමැතිවය​. හදිසි අවස්ථාවකදී අපට  උදව්වට සිටියේ අප ලැබූ පුහුණුවත් නිර්වින්දන මැෂිමත් පමණි. වෙන කිසිවෙකු උදව්වට නොවීය​. එක් අවස්ථාවකදී විශේෂඥ ශල්‍ය වෛද්‍ය බී.ජී.එන් රත්නසේන මහතාගේ ඉල්ලීම පරිදි ජීවිත තර්ජනයක් තිබූ දින හතරක් වයසැති අළුත උපන් බිලිඳෙකු බඩේ ඔපරේෂන් එකක් සඳහා මම සාර්ථකව නිර්වින්දනය කොට යළි බිළිඳාව සිහි ගැන්වූයෙමි. මම නිර්වින්දන වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස එක නිර්වින්දන මරණයක් නොමැතිව රාජකාරී කල බව  කියන්නේ නිහතමානීවය​. 

ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා වලදී රෝගීන් ගේ රුධිර පීඩනය අඩු වීමේ අවදානමක් තිබේ. මේ නිසා සමහර නිර්වින්දන වෛද්‍යවරු ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා වලට එතරම් කැමැත්තක් නොදක්වති. මෙම සංකූලතාව මග හරවා ගැනීමට මුලින්ම රෝගියාට සේලයින් පයින්ට් දෙක තුනක් දිය යුතුය​. එවිට රුධිර පීඩනය අඩු වීමක් නොවේ. තවද රුධිර පීඩනය වරින් වර පරික්‍ෂා කල යුතුය​. එසේම රුධිර පීඩනය අඩුවී යන විට වහාම එෆිඩ්‍රින් ඖෂධ ශිරාවට එන්නත් කල යුතුය​. 

ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා වල මතු වන තවත් ගැටළුවක් නම් ශල්‍යකර්මයෙන් පසු රෝගීන්ට හිසේ කැක්කුම් ඇති වීමය​. මෙය වලක්වා ගැනීමට රෝගීන්ට ශල්‍යකර්මයෙන් පසු  වෛද්‍ය නිර්දේශ මත ජල පානය කිරීමට අවසරය ලැබූ වහාම ප්‍රශස්ථ ලෙස ජලය පානය කල යුතුය​. එසේම ශල්‍යකර්මයෙන් පසු මාස දෙක තුනක් යන තෙක් හොඳින් ජලය පානය කිරීම නොකඩවා කල යුතුය​. මේ ගැන රෝගීන් දැණුවත් කිරීම අවශ්‍ය කෙරේ. 

පිට කොන්දට බෙහෙත් විද  හිරිවට්ටවීමේදී රෝගීන් ගේ දෙපා තාවකාලිකව පණ නැති වී යයි. වරක් මම ද්‍රවිඩ කාන්තාවකට ස්පයිනල් ඇනස්තීසියා දුන්නෙමි. ඇය ශල්‍යකර්මය අතර මගදී මදෙස බලා "මට කෙළ වෙලා කීවාය​" මම සිතුවේ මෙම කාන්තාව මා සමග විහිළු කරනවා කියාය​. ඇය යලිත් වරක් මට කෙළ වෙලා කීවාය​" ඊට පිලිතුරු වශයෙන් මමද " මටත් කෙළ වෙලා"  කියා කීවෙමි. තව විනාඩි දෙක තුනක් ගිය තැන ඇය යලිත් "මට කෙළ වෙලා කීවාය​" කීවාය​. මම රෝගියා පරික්‍ෂා කලෙමි. රුධිර පීඩනය හෘධ ගැස්ම මේ සියළු දේ සංකූලතා විරහිතය​. එහෙත් යලිත් වරක් ඇය "මට කෙළ වෙලා කීවාය​" 

පසුව බැලීමේදී ඇය ද්‍රවිඩ බසින් මට කියා තිබුනේ ඇයගේ දෙපා හිරි වැටී තිබෙන බවයි. මෙය දෙමලෙන් කියන විට ඇසෙන්නේ "මට කෙළ වෙලා " යන ස්වරයයි. ඉන්පසු මම ද්‍රවිඩ වෛද්‍යවරයෙකු වූ භරනීදරන් ගෙන්වා ගෙන මෙම දෙපා හිරි වැටීම තාවකාලික බවත් එය තව පැය දෙක තුනකින් ඉවත්ව යන බවත් තේරුම් කර දුන්නෙමි. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Saturday, September 16, 2017

මගේ පොත් නාමාවලිය


01. මල් වැනි දරුවන් - ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.

02. අධ්යාපන ප්රතිකාර - සර්වෝදය විශ්වලේඛා ප්රකාශනයකි.
03. අධ්යාපන ප්රතිකාර - විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය
04. මනෝ විද්යාත්මක උපදේශනය - විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය
05. ප්රතිකාරාත්මක උපදේශනය - විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය -
06. දිවි නසා ගැනීමේ චර්යාව හා උපදේශන ප්රතිකාර - මනෝ රෝග විශේෂඥ නීල් ප්රනාන්දු සමඟ - විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය
07. විශාදය හා මනෝ ප්රතිකාරය - මනෝ රෝග විශේෂඥ නීල් ප්රනාන්දු සමඟ - විජේසුරිය ග්රන්ථ කේන්ද්රය
08. ජෝන් එෆ් කෙනඩි - ජීවිතය සහ මරණය (වි.ග්ර.කේ.)
09. ඉවාන් ගේ ලෝකය (වි.ග්ර.කේ.)
10. මිනිසුන් තුළින් ලෝකය දුටුවෙමි (වි.ග්ර.කේ.)
11. යුද ආතතියේ මනෝවිද්යාත්මක බලපෑම (වි.ග්ර.කේ.)
12. අකුරු සැරිය - -ඩිස්ලෙක්සියාව සඳහා භාෂා ප්රතිකාර - ANL ප්රකාශකයෝ
13. සරල ක්රම මගින් ගණිතය ඉගැන්වීම - 1 ANL ප්රකාශකයෝ
14. සරල ක්රම මගින් ගණිතය ඉගැන්වීම - 2 ANL ප්රකාශකයෝ
15. චිත්ර ප්රතිකාර - ANL ප්රකාශකයෝ
16. පෙර පාසල් ළමයින් සඳහා බුද්ධි වර්ධන අභ්යාස - ANL ප්රකාශකයෝ
17. මනෝ විශ්ලේෂණ ප්රතිකාරය - සරසවි ප්රකාශනයකි
18. ළමා මනෝ විද්යාව සහ ළමා උපදේශනය (වි.ග්ර.කේ.)
19. පශ්චාත් ව්යසන ක්ලමථ අක්රමතාව (වි.ග්ර.කේ.)
20. ස්වප්න චිකිත්සාව - සරසවි ප්රකාශනයකි
21. සංග්රාම විඩාව සහ යුද ආතතිය (වි.ග්ර.කේ.)
22. ප්රභාකරන් සාධකය පිළිබඳ මනෝවිද්යාත්මක විශ්ලේශණයක් - සරසවි ප්රකාශනයකි
23. ව්යසනයන් සහ මනෝවිද්යාත්මක පසුබිම - ව්යසන උපදේශනය - මනෝ රෝග විශේෂඥ නීල් ප්රනාන්දු සමඟ - ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.
24. මනෝ විද්යාත්මක උපදේශනය සහ මනෝ ප්රතිකාරය - සරසවි ප්රකාශනයකි
25. සංග්රාමයෙන් පසු - සරසවි ප්රකාශනයකි
26. ජාතක කථා මනෝ විද්යාත්මක ඇසින් - ගොඩගේ ප්රකාශනයකි
27. භින්නෝන්මාදය - සරසවි ප්රකාශනයකි
28. සැන්ට බාබරාහි යාචකයා ඇතුළු තවත් කෙටි කතා - ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.
29 ජොනතන් හාකර්ගේ මරණය ඇතුළු තවත් කෙටි කතා - ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.
30) මානසික රෝගියාගේ පරිකල්පනය - ගොඩගේ ප්රකාශනයකි.
31) කෙමරූජ් භීෂණය - සරසවි ප්රකාශනයකි
32 71 කැරැල්ල ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා පුර්ණ සමාලෝචනයක්
33 PTSD Sri Lankan Experience - ANL Publishers
34. Psychoanalysis with Clinical Evidence - Sarvodaya VL Publishers
35 Psychological Management of Sexual Trauma Victims -Sarvodaya Vishva Lekha Publishers
36 Trauma Counseling - Sarvodaya Vishva Lekha Publishers
37 Psychological Counseling - Wijesuriya Publishers
38 Depression and Psychotherapy - Godage Publishers
39 Hypnotherapy - Sarvodaya VL Publishers
40 Combat Stress - Godage Publishers
41 PTSD Post Traumatic Stress Disorder -Vishva Lekha Publishers
42 The Text Book of Psychological Counseling and
Psychotherapy - Sarvodaya Vishva Lekha Publishers
43. Anxiety Disorders - Sarvodaya Vishva Lekha Publishers
44. EMDR Sri Lankan Experience - Sarasavi Publishers
45 Buddhism and Psychology AHAS Publishers
46 Stress in Security Forces ñ (Co-author) Icfai- India
47 Psychological Aspects of Buddhist Jathaka Stories - Godage Publishers
48 Stress Management - Godage Publishers
49 Shell Shock to Palali Syndrome - Godage Publishers
50 Between Literature and Psychology
51 PTSD in the Soviet Union
52 අර්ධ මිනිසෙකුගේ කතාවක් ඇතුළු තවත් කෙටි කතා -
53 හරාකිරි (කාව්ය)
වෛද්ය වරයෙකුගේ සිහි සටහන් - මුද්රණයේ
Rhythm of Life (Poetry) - in press

Thursday, September 14, 2017

දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍

 


අපගේ විද්‍යාලයේ දන්ත ශල්‍යාගාරයක් හෙවත් ඩෙන්ටල් එකක් තිබුනේය​. මෙම ඩෙන්ටල් එකේ සේවය කලේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ ය​. ඔවුන් අති විශාල සේවාවක් පාසල් ළමා ප්‍රජාව උදෙසා කළහ​. අහේතුවකට මෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ දන්ත වෛද්‍ය සේවය ඉතා කුහක ලෙස මේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ විසින් දශක ගනනාවක් පුරා කල අනගි සේවය ගැන කතා නොකරති. සත්‍ය වශයෙන්ම මේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ අපගේ මෙන්ම අපට ඉහත පරම්පරාවේ දන්ත සෞඛ්‍ය රැක ගැනීම සඳහා අතිශයන්ම දායක වූහ​. 

හලාවත රෝහලේ නිර්වින්දන වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස සේවය කරන විටදී මම සෙනසුරාදා දින වල උදෑසන විශේෂඥ දන්ත වෛද්‍ය ගාමිනී නවරත්න මහතා ගේ රෝගීන් නිර්වින්දනය කලෙමි. මෙම රෝගීන් අතර පාසල් දරුවන් යම් ප්‍රමාණයක් ද වූ අතර ඔවුන් ගේ දත් බෙහෙවින්ම දිරා තිබුනේය​. මේ ළමුන්ට දන්ත වෛද්‍ය පහසුකම් ලැබී තිබුනේ නැත​. මේ ළමුන් සමග බැලීමේදී අප වාසනාවන්ත වූයෙමු. අපට පාසලේදී නිති පතා දන්ත වෛද්‍ය පහසුකම් ලැබුණි. දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ අපට ප්‍රතිකාර නොකරන්නට අපගේ දත්ද නරක් වී යාමේ ඉඩ ප්‍රස්ථාව තිබුණි. මේ නිසා අප මෙම දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ට නය ගැති වන්නෙමු. 

අපගේ ඩෙන්ටල් එකේ සේවය කල දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ ළමුන්ට අතිශයින්ම  කරුණාවන්ත වූහ​. සත්‍ය වශයෙන් කියන්නේ නම් මේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ පාසලේ බොහොමයක් ගුරුවරියන්ට වඩා ළමුන්ට ආදරය සෙනෙහස පෙන්වූහ​. දත් පිරවීමේදී හා ගැලවීමේදී ඉතා ඉවසිලිවන්ත වෙමින් ආදරයෙන් කරුණාවෙන් කතා කොට ළමුන් ගේ බිය පහ කළහ​. ළමුන් මේ දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ට කතා කලේ ඇන්ටි කියාය​. 

පාසලේ දන්ත චිකිත්සක සේවය කෙරුනේ ඉතා ක්‍රමාණුකූලවය​. ප්‍රාථමිකයේ සිටි සෑම ළමයෙකුටම රෝස පැහැති කාඩ් එකක් තිබුනේය​. සෑම මාස 4 -6 වරක් අපගේ දත් පරික්‍ෂාව කරන ලදි. මෙම පරික්‍ෂාව කෙරුනේ අපූරු ලෙසටය​. මුලින්ම ඩෙන්ටල් එකට එන්නට කියා ළමුන් තුන් හතර දෙනෙකුට පණිවිඩ ලැබෙයි. ඔවුන් ඩෙන්ටල් එකට ගිය විට දන්ත චිකිත්සකවරිය ඉතා ආදරයෙන් කරුණාවෙන් කතා කොට දත් බලන්නීය​. දත් පිරවීම් අවශ්‍ය විටදී දත් පුරවන යන්තරය කකුලෙන් පාගමින් දත් පුරවන්නීය​. මෙම දත් පිරවීම වේදනාත්මකය​. ළමුන් නිබඳවම දඟලති. එහෙත් මේ ඉවසිලිවන්ත දන්ත චිකිත්සකවරියන් ළමුන්ට වේදනාව අවම වන ලෙසින් දත් පිරවීම කරති. 

දත් පිරවීම සිදු කිරීමෙන් පසු තවත් ළමුන් දෙතුන් දෙනෙකුගේ කාඩ් දත් පිරවූ ළමුන් අතට දී පන්ති වලට ගොස් ඔවුනට දෙන්න කියා කියති. එවිට ළමුන් අදාල පන්ති වලට ගොස් ගුරුවරියගේ අතට මෙම රෝස පැහැති කාඩ් දෙති . ගුරුවරිය කාඩ් එකේ නම බලා දත් පරික්‍ෂාව අවශ්‍ය කෙරෙන ළමුන්ට වහාම දන්ත චිකිත්සාගාරයට යන්නට කියා කියති. මෙලෙස එක් දිනකදී දන්ත චිකිත්සකවරියක් ළමුන් බොහෝ ගනනක් පරික්‍ෂා කරති. අපගේ දන්ත චිකිත්සාගාරයට අවට පාසල් වල ළමුන් ද ආවෝය​. මෙම ළමුන් ද චිකිත්සකවරියන් පරික්‍ෂා කළහ​. ඇත්ත වශයෙන් මෙම දන්ත චිකිත්සකවරියන් ඉතා කැප වීමෙන් මහන්සිවී තම සේවය කල බව කිව යුතුය​. 

සමහර අවස්ථා වලදී දන්ත චිකිත්සකවරියන් නරක් වූ දත් ඇති ළමුන් ගේ දත්  ගලවති. ඊට පෙර වේදනා නාශක ඉන් ජෙක්‍ෂන් එකක් ගසනු ලැබේ. ඉන් පසු අඞුවකින් දත අල්ලා ගලවා දමනු ලබයි. දත ගලවන විට තවත් දන්ත චිකිත්සකවරියක් මෙන්ම  ළමයෙකුගේ අම්මා කෙනෙක් කොල්ලාව අල්ලාගෙන සිටින්නේ ඔහු දැඟලීම වලක්වනු සඳහාය​. වේදනාවෙන් සහ භීතියෙන් මොර දෙන කොල්ලාට සැනසිලි වදන් කියන දන්ත චිකිත්සකවරිය අඞුවෙන් දත ගලවා එය බෙලෙක් කෝප්පයකට දමන්නීය​. එවිට අවශේශ කොල්ලෝ ලේ සහ කෙල වලින් සපිරි එම කෝප්පය දෙස ඈතින් සිට බලති. දත ගැලවූ පසු කොල්ලා සන්සුන් වෙයි. දත ගැලවූ ස්ථානයට පුළුන් ගුලියක් තබන දන්ත චිකිත්සකවරිය කොල්ලාට තම මුදල් වලින් සත දහයක් දෙන්නේ අයිස් ක්‍රීම් එකක් කෑමටය​. 

නාලන්දේ ඩෙන්ටල් එකේ සිටි දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ අතරින් පර්ල් ඇන්ටි මට සිහිපත් වෙයි. ඇය ඉතා කාරුණික තැනැත්තියකි.  පර්ල් ඇන්ටි  දත් පුරවන විට මම ඇය අසල සිටියෙමි. ඇය මට දත් විදින කටු බහාලන හිස් ප්ලාස්ටික් කොපු දෙන්නීය​. මේවා එකතු කරගෙන ගෙදර යන මම ඉන් පසු මේ ප්ලාස්ටික් කොපු වලින් සෙල්ලම් කරමි. සමහර විට වැඩ කිරීම නිසා වෙහෙසවී සිටින පර්ල් ඇන්ටි වතුර උණු කොට තේ එකක් බොන්නීය. පර්ල් ඇන්ටි තේ බොන විට මටද හකුරු කෑල්ලක් ලැබෙයි. 

වරක් 1974 වසරේ දෙකේ පන්තියේ සිටින විට මම පාසැලෙන් පසුව අපගේ පන්ති පසුපස භූමියට ගොස් තාප්පයෙන් එහා පාරට වැටෙන සේ ගල් ගැසුවෙමි. මට මේ ක්‍රියාව ඉගැන්වූයේ සරත්න රත්න හෙවත් ටිප් ටොප් විසිනි. මෙසේ වරක් මම ගල් ගසන විට සරමක් ඇඳි දාමරිකයෙකු බඳු මිනිසෙක් පාසැලට කඩා වැදී මා පසුපස එලවාගෙන ආවේය​. බියගත් මා ඩෙන්ටල් එකට දිව ගොස් දත් පුරවමින් සිටි පර්ල් ඇන්ටි ගේ පසුපස සැඟවූනෙමි. දන්ත චිකිත්සාගාරය තුලට ඒමට උත්සහ නොගත් මිනිසා දොරකොඩ අසල රැඳී සිටිමින් බොහෝ වේලාවක් යන තෙක් ම​ට දෙස් දෙවොල් තැබීය​. පසුව පර්ල් ඇන්ටි මාව සුරක්‍ෂිතව බසයකට නැංවීම සඳහා වෙනත් සිසුවෙකුගේ මවකට භාර දුන්නාය​. 

පර්ල් ඇන්ටි විසින් 1973 වසරේදී මගේ දතක්  පිරවූවාය​. මෙම ශක්තිමත් බදාමය 2016 වසර තෙක් තිබූ අතර එම වසරේදී කැනඩාවේදී දන්ත වෛද්‍ය බහීරදන් මහතා එම පැරණි බදාමය ගලවා අළුත් බදාමයක් දැමුවේය​. එම පැරණි බදාමය ගැලවී යත්ම මට පර්ල් ඇන්ටි සිහිවී භාවාත්මක දුකක් දැණුනි. 

1997 වසරේ මම මිනිපේ ප්‍රාදේශීය සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්‍ෂක ලෙස සේවය කරන විට මගේ දතක වේදනාවක් ආවේය​. මම දත පෙන්වීම සඳහා මහියංගන රෝහලේ සේවය කරන දන්ත වෛද්‍යවරයෙක් වෙත ගියෙමි. මෙම දන්ත වෛද්‍යවරයා මගේ දත බේරා ගත නොහැකි බවත් එය ගලවා දැමිය යුතු බවත් කීවේය​. එහෙත් දත ගැලවීමට මම එක​ඟ නොවූයෙමි. ඉන් පසු මම හසලක දන්ත චිකිත්සකවරිය ලෙස සේවය කරන නිලන්තී වතුලියැද්ද මෙනෙවිය වෙත ගියෙමි. ඇය මගේ දත පුරවා දැමුවාය​. ඉන් පසු දතේ වේදනාව ඇති නොවීය​. මේ දක්වා එම දත නිරෝගීව තිබේ. සමහරක් විට සූර්‍ය එළියට නොපෙනෙන දේවල් කුඩා පහන් එළියට පෙනෙති. 

යුද හමුදා රෝහලේ සේවය කරන ලද කාලයේ මම දත් පිරවීම සඳහා ගියේ එම රෝහලේම සේවය කල මේජර් වෛද්‍ය ඇන්ජලෝ ලඟටය​.  ඇන්ජලෝ ඉතා දක්‍ෂ දන්ත වෛද්‍යවරයෙකි. එසේම ඉතා හිත හොඳ මිනිසෙකි. පසු කාලයක ඇන්ජලෝ ඕස්ට්‍රේලියාවේ පදිංචියට යන ලදි. ඇන්ජලෝ පිටරට යාම නිසා මට ස්ථිර දන්ත වෛද්‍යවරයෙක් නොවීය​. මෙම කාලයේ ඉතා දක්‍ෂ අත්දැකීම් බහුල දන්ත චිකිත්සකවරියක් වූ කරුණා ගමගේ මිය හඳුනා ගැනීමට හැකි විය​. ඇය ඉතා සාර්ථකව මට ප්‍රතිකාර කලාය​. මේ නිසා මගේ බිරිඳ මෙන්ම දරුවාද දන්ත ප්‍රතිකාර සඳහා කරුණා ගමගේ මිය වෙත යාම ඇරඹූහ​. 

නවක දන්ත වෛද්‍යවරු ක්‍ෂේත්‍රයට ඒම නිසා දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ ගේ සේවය ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් අභහාවයට යාම ඇරඹුනි. නමුත් දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ තුල තිබූ කැපවීම , කරුණාවන්ත බව , ඉවසීම නවක දන්ත වෛද්‍යවරු විසින් අධ්‍යනය කොට ඒවා තමන් තුල වගා කර ගත යුතුය​. දන්ත වෛද්‍ය විද්‍යාව පිළිබඳව දැණුම සහ උසස් පුහුණුව තිබූ පමනින් කෙනෙකු හොඳ දන්ත වෛද්‍යවරයෙකු වෙන්නේ නැත​. පර්ල් ඇන්ටි , කරුණා ගමගේ මිය වැනි  දන්ත චිකිත්සකවරියන්‍ තුල තිබූ මානව දයාව​, වෘත්තීය කැපවීම නව පරම්පරාවේ දන්ත වෛද්‍යවරු තුල දකින්නට මම උත්සහ කරමි. එහෙත් සමහර දන්ත වෛද්‍යවරු තුල එම ගුණාංග දැකීමට නොමැති බව කණගාටුවෙන් යුතුව මම ප්‍රකාශ කරමි. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 


Bullying යනු




Bullying යනු පාසල් වල තිබෙන වියාකූල තත්වයකි. අප පාසල් යන කාලයේද නාලන්දා විද්‍යාලයේ බුලීස්ලා සිටි බව මතකය​. මොවුන් හැසිරුනේ ආතල් ගැනීමට වඩා පර පීඩක මානසිකත්වයෙනි. අපගේ පාසලේ නලීන් මුතුකුමාරණ නම් සිසුවෙකු විය​. ඔහුගේ පියා රත්මලාන හෝ රාවතාවත්ත ඩිපෝවේ චෙකර් කෙනෙකු වූ නිසා ඔහු අපගේ පාසල් බස් රථයේ නිල නොවන අයිතිකරු ලෙස හැසුරුනේය​. ඔහුගේ වැඩිමහල් සොහොයුරෙකුද විද්‍යාලයේ සිටි නිසා ඔහුට එය තවත් ශක්තියක් විය ඔහු මා දකින විට මට පාසල් බස් රථයේ නොඑන ලෙසත් පාරේ බස් රථයේ එන ලෙසටත් නියෝග කිරීමට පුරුදුව සිටියේය​. නමුත් මම ඔහුගේ නියෝග ගනන් නොගත්තෙමි. නමුත් ඔහු මට කායික හිරිහැර කරන්නට නාවේ මා ගැන අධ්‍යනය කර තිබූ නිසා වන්නට ඇත​. මට තවමත් ඇති ගැටළුව නම් නලීන් මුතුකුමාරණ මට පාසල් බස් රථයේ නොඑන ලෙසටත් පාරේ බස් එකේ යන්නට කියා කීමට හේතුවය. ඉන් ඔහු ලැබුවේ කුමක්ද කියා මම සිතමි. (මම   ඔහු බලය පෙන්වීම තුලින් ( පියා ලංගම / අයියාත් බස් එකේ ඉන්නවා ) ඒ නිසා මේක මගේ බස් එකක් වගේ හැඟීමක් ගත් බවයි මගේ අදහස​. මේ බුලි කිරීම් පාසල් වල තිබෙනවා මේවා ගැන විවෘතව කතා කල යුතුයි

Wednesday, September 13, 2017

සාහිත්‍ය මාසයට පොත්



1) කුලී නිවැසියන්ට උපදෙස් -රවී කරුණානායක
2) මාමයි බෑණයි (කෙටි කතා) - අර්ජුන් ඇලෝසියස්
3) සුරතල් මසුන් ඇතිකිරීම - ජී . රාජපක්‍ෂ
4) බැංකු කළමනාකරණය - රනිල් වික්‍රමසිංහ​
5) අයර්ලන්ත චාරිකා - අනුර කුමාර දිසානායක.
6) ශ්‍රී ලංකාවේ මැණික් වර්ග - ඩේසි ෆොරස්ට්
7) පුනර් වන රෝපණය - ආර් . බදුර්ඩීන්
8) හෙරොයින් නිස්සාරනය - නිමල් ලංසා
9) විද්‍යානුකූලව රිය පැදවීමට උපදෙස් - ගලගොඩ අත්තේ ඥාණසාර
10) මෛත්‍රි භාවනාව - සරත් ෆොන්සේකා
11) ධනවතෙකු වන්නේ කෙසේද ?- විමල් වීරවංස​
12) මෙගා පොලිස් මෙගා පච (කාව්‍ය​) - ප.ච. රණවක
13) ඔබේ ඝර්භාෂය මගේ - එම්. රංජිත්
14) සුගන්ධං සීතලං කප්පං - සරණ ගුනවර්ධන
15) මං නොදන්න ග්ලයිෆොසේට් ( නාට්‍යය) - ආර් .රතන
16) මා බාල කාලේ - චතුර සේනාරත්න
17) ගෝනි බිල්ලෙකුගේ මතක සටහන් - විජිත හේරත්
18) Naval Warfare- Yoshitha Rajapaksa

Tuesday, September 12, 2017

ලොකු බන්ඩා ඒකනායක - 71 කැලෑ සටන්කරුවා




71 කැරැල්ලට සම්බන්ධ වී කැලේ සැඟවී සිටියදි අත්අඩංගුවට ගත් ඒකනායක නැමැති ගුරුවරයකු පිලිබදව පුවතක් 1977 වසරේ දිනක දිනමිණ පුවත්පතේ පල වී තිබුනි. මම මේ පුවත කියවූ බව  හොදින්ම මතකය. (මෙම පුවත කියවන විට මම පහ වසරේ සිසුවෙකි) ඒකනායක යන නම මගේ මතකයේ හොදින්ම රැඳී තිබුනි. මෙම පුවත පලවී වසර 32 පසුව ඒ සුප්‍රකට ඒකනායක මා ඉදිරියෙන් සිටී. වියපත් වූ ඔහුගේ මුහුනේ ඒ අතීත සිද්ධීන් සියල්ලම ලියවී ඇත. එම සිද්ධීන් නිරාවරණය කිරීම ලොකු බන්ඩා ඒකනායක මහතාට මම භාර දෙමි.

මගේ ගම් පලාත නුවර බෝපිටිය. 1959 වසරේ මම ගුරුවරයෙකු ලෙස රැකියාවට බැදුනා. මම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට සම්බන්ධවයි සිටියේ. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ඇතුලූ නායකයන්ගේ කටයුතු නිසා කලකිරීමට පත්වූ මා 1968 දි සමසමාජ පක්ෂයට එකතු උනා. සමසමාජ පක්ෂය තුලත් තිබු යල් පැන ගිය අදහස් නිසා මම රැඩිකල් දේශපාලනයට ඇදී ගියේ නිරායාසයෙන්.

ගලෙන්බිදුනු වැව පාසලේ ධනපාල හා කෝනාර ගුණරත්න යන ගුරුවරු මගේ ජීවිතයට සම්බන්ධව හිටිපු අය. මේ ගුරුවරු මගේ මිතුරන්. ඒ අය හරහා මම ව්‍යාපාරයට බැදුණා. 

1971 අප්‍රේල් 5 දින ප්‍රහාරය  සඳහා අපි පිරිස සංවිධානය කළා. ඒ කාලයේ මම ගලෙන්බිඳුනු වැව පළුගොල්ලාගම විද්‍යාලයේ විදුහල්පති. මම අප්‍රේල් 4 දින උදේ පිරිස එකතු කරන්න ගියා. මට 71 අප්‍රේල් 5 දින ප්‍රහාරය ගැන නිශ්චිතවම දන්නලා තිබුනෙ නැහැ. මට දැනුම් දී තිබුනේ සාකච්ඡාවක් පැවැත්වෙනවා කියලයි.

එදා මාව හොයන්න පොලිසියෙන් අපේ ගේ වටකරලා. පාසලටත් පොලිසියෙන් පැන්නා. මේ බව මට ගම්මුන්ගෙන් ආරංචි උනා. 1971 අප්‍රේල් 4 දා හැන්දෑවේ මට කියපු ලෙසට කැලේ හේනකට ගියා. මම ඒකාලේ විවාහ වෙලා නොවෙයි හිටියේ. 1971 දි මට වයස අවුරුදු 33යි. පොලිසිය මාව හොයන නිසා මම දිගටම ඒ හේනේ රැදී හිටියා.

අප්‍රේල් 8 දින යළි ගලින්බිදුනු වැව ටවුමට ආවා. මට ආරංචි උනා ගුණපාල, පොඩි අප්පුහාමි ඇතුලූ පිරිස ගලෙන් බිඳුණු වැව පොලිසියට පහර දීලා පොලිසියේ දෙන්නෙක් මළ බව. එත් ඒ ප්‍රහාරය අසාර්ථකයි. පොලිසිය දිගින් දිගටම අපිව සොයනවා. ඒ නිසා අපි තීරණය කලා පසු බසින්න. කළුදැවේ කැලේට. එතන 150 විතර පිරිසක් හිටියා. ගමේ තුවක්කු අපි එකතු කරලා තිබුනේ. ඒ නිසා අපි ලඟ තුවක්කු සෑහෙන ප්‍රමාණයක් තිබ්බා. කැලේදි අපට නන්දන මාරසිංහ හමු උනා.

අපි කළුදැවේ රිටිගල කන්ද අසල කඳවුරක් හැදුවා. 150 විතර පිරිසක් සන්නද්ධව හිටියා. එතන නන්දන මාරසිංහ, සෝමපාල ගරුසිංහ, නොච්චියංකුලමේ රණසිංහ එහෙමත් හිටියා. කාන්තා සාමාජිකාවන් 5 එහෙමත් හිටියා. මාස දෙක තුනක් අපි කලූදැවේ ඉන්න කොට නන්දන මාරසිංහ අපේ 20-25 විතර පිරිසකුත් අරගෙන විලිපත්තු ගියා. විල්පත්තුවේ පහසුකම් තියනවා. රහසිගත රෝහලකුත් තියනවා කියලා කිව්වා. අපිව ගෙනියන්න කීප දෙනෙකුත් එවනවා කියලයි ගියේ. මේ අතර තුරේ නොච්චියංකුලමේ රණසිංහ අපේ ඉතිරි පිරිසෙන් 18-20 ක් විතර අරගෙන අපටත් නොදන්වා ගියා.

අන්තිමට ඉතිරි උනේ ලෙඩ, සටන් කිරීමට නොහැකි හා කාන්තා සාමාජිකයන් විතරයි. ගරුසිංහයි මමයි මේ අය බලා ගත්තා. අපි හිටියේ කැකිරාව, හබරන පාර, හබරන ත්‍රිකුණාමල පාර, කැකිරාව හොරොව්පතාන හරහා ත්‍රිකුණාමල පාර යන මාර්ග යා කෙරුණු විශාල කැලෑ ප්‍රදේශයක.

කළුදැවේ දී  අපි යලි ලොරියක් අත්අඩංගුවට අරගෙන, හාල් කඳවුරට ගෙනිච්චා. තාර පාරේ ඉඳං කැලෑවේ තිබ්බ කඳවුරට හාල් මිටි ඇද්දේ අමාරුවෙන්. අපේ පිරිස වැඩිමනක් කට්ටිය දුර්වල ලෙඩ අය. මමයි ගරුසිංහයි මත වැඩි බරක් පැටවුනා. හාල් මිටි කීපයක් අපිට ඇද ගන්න බැරි වෙලා අතරමඟ දාලා ගියා. දවස් 3 කට පස්සේ අපි රාජාංගනය පැත්තට ගියා. ඒ අතරවාරයේ හමුදාව ඇවිල්ලා අපේ ආහාර ගබඩා විනාශ කරලා. කන්නට දෙයක් ඉතිරි වෙලා නැහැ. අන්තිමට අපිට ඇදගන්න බැරි වෙලා මඟ දමලා ආපු හාල් මළු ටික තමයි පිහිට උනේ.

කැලේ ජීවිතය දුෂ්කරයි. මේක දරා ගන්න බැරුව සමහරු ගියා. ඉතිරි උනේ සුළු කණ්ඩායමක් විතරයි. අපි කොහොම හරි කැලේ ජීවත් උනා. ප්‍රහාරවලට ගියේ නැහැ. ඒත් වරින් වර වෙනත් කණ්ඩායම් හමු වෙන්න ගියා.

අපි හේන් වලත් හිටියා. ගම්මුන් සමඟ සම්බන්ධතා පැවැත්තුවා. ගංජා හේන්. අනවසර ලී කපන අය පවා අපි හොඳට දැන හිටියා. ඒ අය අපට කරදරයක් කලේ නැහැ. අපිත් ඒ අයට හිරිහැර කලේ නැහැ. කෑමට සත්තු දඩයම් කළා. මගේ ඉලක්කය කවදාවත් වැරදුනේ නැහැ. දුවන ගෝනා මුවා උනත් මගේ වෙඩි පාරට වැටෙනවා. මම තමයි කන්ඩායමේ හිටපු හොඳම ඉලක්කය ගන්නා.

අපි වල් ඌරෝ. මුවෝ, ගෝන්නු, මීමින්නෝ, වඳුරන් දඩයම් කළා. මී වද කැඩුවා. හාල් හිඟ වෙන කොට ගම පැත්තට එනවා. සමහර විට සමූපකාර කැඩුවා. අපි අපේ පැවැත්මට සමූපකාර දහයක් දොලහක් කඩන්න ඇති. හාල් සීනි, තේ කොළ, කරවල වගේ ආහාර ද්‍රව්‍ය අපිට ඉතා දුර්ලභයි. ඒ නිසා අපි සමූපකාර වලට ගියා. අපි සමූපකාර කැඩුවේ සඳුදා සිට බදාද දක්වා දවස් අත් ඇරලා. ඒ දවස්වල මිනිසුන්ට බඩු ගන්න අවශ්‍යයි. බ්‍රහස්පතින්දා හා ඉරිදා දක්වා බඩු නිකුත් කිරීම අඩුයි. ඒ නිසා මේ දවස් වල රෑට අපි යනවා. මුර කාරයාව බය කරලා එලවා දමනවා. ඊට පස්සේ සමූපෙ කඩලා අවශ්‍ය බඩු විතරක් ගෙනි යනවා.

මම කැලේදී ඇන්දේ සරම හා කමීසේ. බාටා දෙක කකුලට දා ගන්නවා. ගෝනි වලින් අපි සැක් මැහුවා. සැක් එකක් කරේ ගෙනියනවා. අත්‍යාවශ්‍ය බඩු එක්ක. ෂොට් ගන් එක අතට අරගෙන පතුරං පටිය ඉනේ බැදගෙන තමයි අපි කැලේ කරක් ගැහුවේ. අපි ඉද හිට කන්තලේ ටවුමටත් යනවා.

අපිව අල්ල ගන්න පොලිසිය හමුදාව නිතරම උත්සාහ කලා. අපිව අල්ලලා දෙනවනං තෑගි පවා දෙන බවට ප්‍රසිද්ධ කළා. කාලයක් තෑග්ග රුපියල් 5000 යි ඊට පස්සේ 15 000ක් උනා. අන්තිමට 45 000යි. ගම්මු කොච්චර දුප්පත් උනත අපිව පාවලා දීලා මුදල් ගන්න හැදුවේ නැහැ. මටයි ගරුසිංහටයි තමයි වැඩියෙන්ම ඉල්ලූම තිබුනේ.

1974 කාලයේදී මට කොළඹට යන්න හිතුනා. කැලෙන් කන්තලේට ඇවිල්ලා දිග කලිසමක් කමිසයකුත් ඇඳලා කන්තලෙන් බස් එකේ නැගලා කොටුවට ආවා. කොටුවට ඇවිදින් දෙල්ගොඩ කැප්ටන් සෙනෙවිගේ නෑදෑ ගෙදරකට ගියා. කැප්ටන් සෙනෙවි වරින් වර අපි හිටපු කැලෑ වලට එනවා. ඒත් එයා වැඩිය කැලෑ ජීවිතයට කැමති නැහැ.

අපි බොරැල්ලට ඇවිල්ලා එන්ටර් ද ඩ්‍රැගන් කියන බෘස්ලිගේ චිත්‍රපටය බැලූවා. කැලේ ජීවත්වූ මට මේ චිත්‍රපටිය හීනයක් වගේ. අමුතු ලෝකයකට ගියා වගෙ දැනුනා. චිත්‍රපටය ඉවර වෙලා මමයි කැප්ටන් සෙනෙවියි දෙල්ගොඩ පොලිසියට ගියා. දෙල්ගොඩ පොලිසියේ කැප්ටන්ගේ අයියා කෙනෙක් හිටියා. එයා හමු වෙන්න තමයි ගියේ. පොලිසියේ දී සෙනෙවිගේ අයියා මාව පැත්තකට අරගෙන ගිහිල්ලා බිත්තියේ අලවලා තිබූ පත්‍රිකාවක් පෙන්නුවා. ඒකේ මගේ ෆොටෝ එක හා මගේ නම එක්ක අවශ්‍ය කර තිබේ හා ඔත්තුදෙන අයකුට තෑගි මුදල් දෙන බවත් සඳහන් උනා. අපි ඉක්මනට පොලිසියෙන් පිට උනා. මම එදාම කැලේට ආවා.

1974 අග විතර අපි 30 විතර පිරිසක් අරගෙන කෝංවැව සමූපකාරය කඩන්න ගියා. අනපේක්ෂිත විදිහට පොලිස් ජීප් එකක් ආවා. අපි ජීප් එකේ රෝද වලට වෙඩි තිබ්බා. ජීප් එක නැවතුනා. ඒකේ පොලිසියේ තුන් දෙනෙක්. ඒ අය අපි හමුදාවේ අය කියලා හිතලා කෑ ගැහුවා. ඩෝන්ට් ෂූට් වී ආ පොලිස් කියලා. 

මම කෑගහලා කිව්වා "වී ආ ලිබේරෂන් ආමි හෑන්ඩස් අප් " කියලා. එක්කෙනෙක් ජීප් එකේ පස්සා දොරෙන් පැනලා දිව්වා. දෙන්නෙක් යටත් උනා. බලනකොට එස්.අයි මහත්තයයි සාජන් කෙනෙකුයි. ඒ අය අපේ කණ්ඩායමේ හතර දෙනෙකුට භාර දීලා අපි බඩු පටවන්න ගියා.

අපි හොර හරක් ගෙනියන ලොරියක් අත්අඩංගුවට අරගෙන තිබුනේ. සමූපකාරයේ බඩු ලොරියට පටවන්න අපි ගියා. ඒ අතරේ දොදොල්, බිස්කට්, වගේ අපිට කන්න කැමති කෑම වර්ග ටිකකුත් හොයාගන්න මම ඉස්සරහ කඩ පේලියට ගියා.

අපි බඩු පටවන අතරේ අර හතර දෙනා එස්.අයි. මහත්තයටත් සාජන්ටත් වෙඩි තියලා මරලා. මේකට මටයි ගරුසිංහටයි පුදුම තරහක් ආවා. මුංව මෙතනම මරන්න ඕනේ කියලා ආවේගයක් ඇවිත් අපි මේ හතර දෙනා කැලේට අරගෙන ගියා. සාජන් ලඟ තිබූ මැෂින් තුවක්කුවයි මැගසින් 2යි මගේ භාරයට ගත්තා.

කැලේදි මමයි ගරුසිංහයි මේ හතර දෙනාට හොඳටම බැන්නා. දවස් 3කට කෑම නොදී නිරාහාරව තිබ්බා. යටත් වෙච්ච සතුරෙකු නොමැරිය යුතු බව මම පුන පුනා කිව්වා. ඒ දවස් ටිකේ ගරුසිංහ හිටියේ පුදුම තරහින්. අපි මැෂින් තුවක්කුව ලඟ තියා ගත්තත් ඒක පාවිච්චි කරන හැටි දැන හිටියේ නැහැ. ඒක අපිට නුහුරුයි. මට මගේ ෂොට් ගන් එක තරම් කිසිම තුවක්කුවක් විශ්වාස නැහැ.

1975 විතර මට අම්මා තාත්තා බලන්න යන්න හිතුනා. කාලයකින් ඒ අය දැකලත් නැහැ. අපේ ජීවිත කැලෑවක් වෙලා. අපේ දුටුවැව මහ ගෙදර 71 දි පොලිසියෙන් ගිනි තිබ්බ නිසා දෙමවුපියන් හිටියේ නුවර. මම නුවරට ගියා. අම්මා, තාත්තා බලලා එදාම එන්න ආවා.

1976 වෙනකොට අපෙ පිරිස අඩුවෙලා 10 හෝ 12 පමණයි හිටියේ. සමහරු පැනලා ගියා. සමහරු බඩු ගේන්න ගම් වලට ගිහිල්ලා අහු වෙලා. අපි සුළු පිරිස විතරයි කැලේ රහසිගතව හිටියේ. උණ්ඩ මූනිස්සම් අඩු නිසා වැඩිය දඩයම් කලේ නැහැ.ගෝනෙක්ට වෙඩි තියලා මස් ගාතයක් ගැමියන්ට දීලා පතුරන් ගන්නවා. හේන් වල බෝග වලටත් පුරුදු උනා.

1977 මමයි ගරුසිංහයි තවත් 6 දෙනෙකුයි විතරයි හිටියේ. අපේ අනික් ප්‍රාදේශීය නායකයෝ ඔක්කෝම වගේ අත්අඩංගුවේ නැත්නම් බාර වෙලා. පොලිසිය හමුදාව දිවා රාත්‍රි අපේ පසු පසින් පන්නවා. අපිව අල්ලලා දෙන අයට මුදල් තෑගි දෙනවා කියලා පත්‍රිකා ඛෙදනවා. ඔත්තුකාරයෝ අපේ පිටුපස.

අපිට මරණ භයක් තිබුනේ නැහැ. ඒත් ප්‍රවේශමින් කටයුතු කළා. සමහරවිට අපි පොලිසියට කොළොප්පමුත් කෙරුවා. 77ට පෙර ඒ කියන්නේ නොබැඳි සමුළුව තිබ්බ 1976 විතර වගේ කාලේ අපි හිටියේ කියුලේකඩ කැලයක. එහේ ගුණපාල කියලා හේන් ගොවියෙක් හිටියා. මිනිහාගේ මස්සිනා සිප්පුකුලමේ සිරිසේන අපිව පොලිසියට අල්ලලා දෙන්න දත කනවා කියලා අපිට තේරුණා. ගුණපාලත් අපිට ඒ බව කිව්වා.

දවසක් මමයි ගරුසිංහයි කථා උනා සිරිසේනටයි පොලිසියටයි ලනුවක් දෙන්න. අපි නිතර හිටපු මඩුවක ගිනි ගොඩක් ගහලා රේඩියෝ එක හයියෙන් දාලා කැලේ හැංගිලා හිටියා. සිරිසේන පොලිස් කන්ඩායමක් එක්ක වාඩිය පැත්තට යනවා. අපි දෙන්නා හිනා වෙවී කැලේ වෙන පැත්තකට ගියා ඒ කාලේ අපට පත්තර සඟරා හිටන් ලැඛෙනවා. ඒ නිසා තමයි දන්නේ නොබැඳි සමුළුව පැවැත්වූ කාලය කියලා.

අපේ පිරිස අඩු වුනාට පස්සේ අපි හිටියේ වඩා සුරක්ෂිතව. මමයි ගරුසිංහයි බොහෝ විට එකට හිටියා. ඒත් රෑට නිදා ගත්තේ වෙන් වෙන් වශයෙන්. රෑට ඉන්න තැන කාටවත් දැන්වූයේ නැහැ. වැඩි පරිස්සමට.

මම පඩිකාරමඩුව පාසලේ උගන්නන කොට ජානිස් කියලා කොළුවෙකු ට උදව් කලා. ඒ කොල්ලාට මම මගේ වියදමින් ඉගැන්නුවා. පස්සේ ඉස්කෝල පත්වීමකුත් ලබා ගත්තා. ජානිස් හෙවත් ජයසිරිත් අපිට කෑම බීම ගේනවා. ගරුසිංහ මට කිව්වා ජානිස් ගැන සැකයි කියලා. ඒත් මේ මගේ ගෝලයෙකු නිසා මම සැක කලේ නැහැ.

1976 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදි අපි දෙන්නා හුරුළුවැව ඉස්මත්තේ හේන් දෙකක හිටියා. මම රෑ පැලේ ඉඳලා බිම නිදන්න පල්ලෙහා මැස්සට ආවා. මට දැනුනා රතිඥා පුපුරනවා වගේ වෙඩි හ~ වැලක්. මට තේරුනා පොලිසියෙන් බව. ඒක ඇහුනේ ගරුසිංහ හිටපු හේන දිහාවෙන්. එතැනට හැතැම්ම බාගයක දුර. 

මම ගහකට නැගලා බැළුවා. රෑ හඳ එළිය විතරයි තියෙන්නේ ඈතින් කට්ටියක් මම හිටපු හේන පැත්තට එනවා. මම ගසින් බැහැලා කැලෑ වැදුනා. හෙමිහිට කැලේ පැත්තෙන් වැව ඉස්මත්තට ගිහිල්ලා ගරුසිංහ හිටපු හේන පැත්තට බඩ ගෑවා. එතන පැල ලඟ කවුරුත් නැහැ. පොත් අවුස්සලා බිම දාලා. පැලේ කවුරුවත් පේන්න හිටියේ නැහැ. මම හිමීට තුවක්කුව සූදානම් කර ගෙන ගරුසිංහ හිටපු ගහ උඩ පැලේ ඉනිමග හෙල්ලූවා. ගරු ගරු කියලා කථා කලා. උත්තරයක් නැහැ. මට තේරුනා ගරුසිංහ පොලිසියෙන් ගෙනිහිල්ලා බව. මම යලිත් වැව ඉස්මත්තේ කටු පදුරු වල හැංගුනා. උදේ වෙනකම්ම හිටියා. ගරුසිංහ නැහැ.

ගරුසිංහ අත්අඩංගුවට ගත් බව මම පසුවදා උදේ දැනගත්තා. මට පාළුවත් දුකක් දැනුනා. 1970 සිට අපි එකිනෙකා දන්නවා. පොලිසිය හමුදාව එන කොට මමයි ගරුසිංහයි එකට හිටියේ. මට හිටපු විශ්වාසවන්ත සගයා  ගරුසිංහ. මට ආරංචි උනා ජානිස් තමයි ඔත්තුව දුන්නේ කියලා. මම ජානිස් හෙව්වා වෙඩි තියන්න. මගේ ගෝලයා මාව පාවලා දුන්නා. ජානිස් මාව මඟ ඇරියා.

ගරුසිංහ පොලිසියට ගෙන ගියාට පසුව අපේ ඉතිරි හය දෙනා හම්බන්තොට කපු වගා කරන ගොවිපලකට ගියා. මේ අයගේ නායකයා ගැටෑවේ සමරකෝන්. මම තනියම කාඳනාව රඹෑව කැලේට ගියා.

ගරුසිංහ නැතුව පාළුයි. කථා කරන්නවත් කෙනෙක් හරියට නැහැ. ජානිසාගේ පාවාදීමෙන් පසු මට ගම්මු පවා සැකයි. ඒ වගේම අපිට උදව් කරනවා කියලා ගැමියන්ට නිතරම පොලිසියට ගෙනිහිල්ලා කෝටුමස් කරනවා. මේ හේතුවෙන් මම ඉඳීම ගම්මුන්ට හිරිහැරයක්. මම කැලේ ඇතුලට ගියා. ගම්මුන් හමු වෙන්න ආවේ හදිසි උවමනාවක් උනොත් විතරයි. 

මට කැලේදි මැලේරියා උණ හැදුනා. ඇඟ පත පණ නැහැ. දවස් ගානකින් කෑමක් බඩට වැටුනෙත් නැහැ. මම කහඳනාව කැලේ ඔය අසලට ආවා. පඩිකාරමඩුවේ ඉස්කෝලේ ළමයි මට සාත්තු කලා. දවසක් රෑ මම නිදා ගෙන හිටියේ ඔය ලඟ වැල්ලේ පැදුරක් එලාන. මට හොඳටම උණ. නින්දේම මට තේරුනා කට්ටියක් මාව උස්සනවා කියලා. මම හිතුවේ මට සාත්තු සම්පායම් කරන ළමයි මාව උස්සන් යනවා කියලා  විහිළුවට. මම කිව්වා ළමයිනේ විහිළු නොකර මාව පැදුරෙන් තියපල්ලා මට හොඳටම උණ ඇඟටත් පණ නැහැ කියලා. ඒත් මේ අය මාව බිම තියන්නේ නැතිව උස්සගෙන යනවා.

මම ඇස් ඇරියා. එතකොට පොලිස් ජීප් එක දැක්කා. මට තේරුණා  වැඩේ හමාර බව. එක්දාස් නමසිය හත්තෑ හතේ ජනවාරි විසි තුන දින මගේ කැලෑ ජීවිතය හමාර කරමින් හේරත් මහත්තයා මාව අත්අඩංගුවට ගත්තා. ගෙනිච්චේ ත්‍රිකුණාමලේ පොලිසියට. මට උණට ඛෙහෙත් දුන්නා. පහුවදාම නියෝගයක් ආවා මාව කොළඹ ගේන්න කියලා.

මාව කොළඹ රහස් පොලිස් මූලස්ථානයට ගෙනාවා. මට උපාලි සෙනෙවිරත්න මහතා තේ එකක් දුන්නා. ඇහුවා ඇයි බාර නූනේ කියලා. මම කිව්වා ගේ ගිනි තිබ්බ නිසා බයට කැලේ හැංගිලා හිටියා කියලා. මාව දවස් 13 රහස් පොලිසියේ රඳවලා සිටියා. මගේ කට උත්තරයට මම කිව්වේ ගේ ගිනි තියපු නිසා බයට කැලේ පැන්නා කියලා විතරයි. කැලේ හිටියේ තනියම බවත් කිව්වා.

ඊට පස්සේ මාව මැගසින් බන්ධනාගාරයට ගෙනිච්චා. එහිදී ජෝඩන් මහත්තයා මාව පිලිඅරගෙන හොඳට සැලකුවා කාටවත් හිරිහැර කරන්න දුන්නේ නැහැ.

මම රිමාන්ඩ් බන්ධනාාගරයේ ඉන්න කොට 77 මැතිවරණය. මම වාමාංශික එක්සත් පෙරමුණ හරහා හොරොව්පතාන ආසනයට ඉල්ලූවා. ඒ නිසා මට ඇප දුන්නා. සී.ෙජ්.සී. කොමිසමෙන් ඇප අරගෙන එලියට ගිය එකම කෙනා මමයි.

ඡන්දෙට පෙර මම විජේවීර​ සමඟ කථා කලා. හිර ගෙදර අපේ වාට්ටු දෙක අතර තිබූ බෝක්කුවක් හරහා. මම ඡන්දයට යනවට විජේවීර​ගේ කැමැත්තක් තිබුනේ නැහැ. මගේ නඩුවට කථා කලේ නීතිඥ රංබංඩා සෙනෙවිරත්න. ඡන්දෙ නිසා මම හිටිය ඇප පිට එලියේ. CJC කොමිසම අහෝසි කලාට පස්සේ මම නිදහස් කියලා මට ලියුමක් ගෙදරටම ආවා.

මට නිදහස ලැබුනේ ලිපියකින්. එතකොටත් මම නිදහසේ එලියේ. යලි බන්ධනාගාරයට යන්න අවශ්‍යතාවක් තිබුනේ නැහැ.

1978 දි මට මගේ පරණ පාසල පළුගොල්ලාගම පාසලට පත්වීම ලැබුනා. කාර්ය නියතු විදුහල්පති ලෙසට. මම මගේ පරණ ඉස්කෝලෙට යන කොට අළුත් විදුහල්පති කෙනෙක් වැඩ බලනවා. පාසල වෙනස් වෙලා. මම අවුරුදු 7 පසුව යළි මගේ පරණ විදුහල්පති පුටුවේ වාඩි උනා. මාසයකට පසුව යළිත් මට ටික්කම්පතාන විදුහලේ විදුහල්පති ලෙස මාරුවක් ලැබුනා. ඒ සමඟම මගේ හිඟ වැටුප් ගෙව්වා. 

1978 දි මම විවාහ උනා. මගේ බිරිඳ ගුරුවරියක්. යලිත් මම දේශපාලන වැඩ වලටගියේ නැහැ. 1988 දි මට මරණ තර්ජන ආවා. ඒ වගේම පොලිසියෙනුත් ප්‍රශ්න. මාව රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කලා. මාස දෙකක්. ඒ ප්‍රශ්න වලටත් මුහුණ දීලා 1991 දි මම විශ්‍රාම ගියා.

ඒ වසරේදිම මම ගලෙන් බිදුනු වැව ප්‍රාදේශිය සභාවට තරඟ කරලා ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රි කෙනෙක් උනා. 1997 දි මම ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති බවට තේරුණා. 2002 දක්වා මම ඒ තනතුරේ රැදී සිටියා.

දැන් මගේ ජීවිතය නිසංසලයි. මට ඉඳහිට අතීතය සිහි වෙනවා. කැලේ ගත කරපු කාලය, ආරක්ෂිත අංශ ලූහු බැඳීම්, හේන් වල ගත කරපු කාලය. ගරුසිංහයි මමයි අතර මිත්‍රත්වය තාම තියනවා. අපි ඉඳහිට හමු වෙනවා. නිතරම දුරකථනයෙන් කථා කරනවා. ඔහු මට සහෝදරයෙකු බඳුයි. අපි දෙන්නා අසීරු අවස්ථාවල කැලේ එකට හිටියා. ඒ අතීතය අමතක කරන්න බැහැ. අපිට යම් යම් වැරදීම් සිදු වෙන්න ඇති. ආයුධ සන්නද්ධ දේශපාලනය අද මම අනුමත කරන්නේ නැහැ. ඒක යල් පැනපු ගමනක්.


වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංගගේ 71 කැරැල්ල ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා පුර්ණ සමාලෝචනයක් කෘතිය ඇසුරෙනි 

Sunday, September 10, 2017

පෝතක බාලදක්‍ෂයා

 


නාලන්දා විද්‍යාලයේ පෝතක බාලදක්‍ෂ සංගමයට දීර්ඝ ඉතිහාසයක් තිබේ. මම 1974 කාලයේදී පෝතක බාලදක්‍ෂයෙකු වූයෙමි. ඒ කාලයේ මම සිටියේ දෙක වසරේය​. මා සමග පෝතක බාලදක්‍ෂයන්ව සිටි සිසිර දාබරේ , සුනන්ත වික්‍රමසූරිය , හර්ෂ මෙන්ඩිස්, මනෝජ් නීලාංග , විරාජිත් ෂාමේන්ද්‍ර බොයිස් ,ජනක් චන්දිම සිරිතුංග ,ගැමුණු ජයසීල  ආදීන්   මට මතකය​. අප පෝතක බාලදක්‍ෂයන් වූ කාලයේදීම මැල්කම් මහතා විසින් රැස්වීමක් පවත්වන ලදි. එම රැස්වීමේදී පෝතක බාලදක්‍ෂ අරමුණු පැහැදිලි කරන ලදි. මෙම රැස්වීමට බොහෝ දෙමාපියන් ද සහභාගි වන ලදි. 

පෝතක බාලදක්‍ෂ සංගමයේ ආචාර්‍යවරියන් කිහිප දෙනෙකුද වූවාය​. ඔවුන් අතරින් ගුණරත්න මිය , විජේසිංහ මිය , මට සිහිපත් වෙයි. තවද සෙනෙවිරත්න මහතා පෝතක බාලදක්‍ෂ සංගමයේ ආචාර්‍යවරයෙකු ලෙසට කටයුතු කලේය​. අප මෙම පෝතක බාලදක්‍ෂ ආචාර්‍යවරියන් ආකේලා කියා හැඳින්වූයෙමු. පෝතක බාලදක්‍ෂ සංගමයේ තවත් නම අමතක ගුරුවරියක්ද සිටි අතර ඇය මට හතේ පන්තියේදී සමාජ අධ්‍යනය ඉගැන්වූවාය​. තව එක් ගුරුවරියක් අපට නිතර සිනා යන කතන්දර කීවාය​. පසුව ඇය පසුව සර්වෝදයේ සේවයට ගියාය​. 

අපගේ පෝතක බාලදක්‍ෂ පුහුණුවීම් පැවැත්වූයේ විද්‍යාලයේ කණිෂ්ඨ අංශයේ භූමි භාගයකය​. මේ කාලයේ විද්‍යාලීය නව නේවාසිකාගාර හෝ අපගේ අට වසරේ පන්ති පැවැත්වූ බොරැල්ල දුම්‍ රිය නිල නිවාස ආසන්නයේ තිබූ පස් මහල් ගොඩනැගිල්ල තිබුනේ නැත​. එකල එම භූමිය කුඩා කැලෑරොදකි. මේ නිසා අපට දුව පැන අැවිදීමට හැකියාව තිබුනේය​. එය මධ්‍යයේ  ගරා වැටුණු පරණ කාමරයක් වැනි ගොඩනැගිල්ලක් විය​. එම ගොඩනැගිල්ල කැලෑබත්ව තිබූ අතර එය වටා ගඳපාන ගස් තිබුනේය​. 

අප සියළුදෙනා පැක් හයකට පමණ බෙදා තිබූ අතර දිනය අවසන් කිරීමට පෙර මෙම පැක් සියල්ලේම සිටි බාලදක්‍ෂයන් ජය ඝෝෂා කරමින් එක් ස්ථානයකට දිව විත් කෙටි රැස්වීමක් පවත්වති. වරක් මෙම රැස්වීමකදී හර්ෂ මෙන්ඩිස් ගේ හිසට කාක්කෙක් වර්චස් පිඞක් හෙලුවේය​. හිස පාත් කරගත් හර්ෂ ටැප් එකක් සොයා දිව ගියේය. 

මෙම​ පන්ති පවත්වන ලද්දේ බදාදා පාසල් වේලාවෙන් පසුවය​. මේ නිසා පෝතක බාලදක්‍ෂ හෙවත් කබිං තිබූ දවස් වලට අප දවල්ට කෑමට බත් ගෙනාවෙමු.  පාසල අවසන් වූ වහාම අප දිව ගොස් අත් සෝදා පොත් බෑග් ඇර කෑම පාර්සල් දිග හැර ගන්නෙමු. මම , දාබරේ , චන්දික විජේසේන , නන්දන මෙලෙස එකට එක්වී කෑම කෑවෙමු. සමහර දින වල මා ගෙන ආවේ සැන්ඩ්විචස් ය​. 

මෙම පන්ති වලදී අපට පෝතක බාලදක්‍ෂ නීතිය උගන්වන ලදි. මෙය ආරම්භ වන්නේ මෙසේය​. .... මාගේ ආගමට හා රටට යුතුකම් ඉටු කිරීමටද පෝතක බාලදක්‍ෂ නීතියට කීකරු වීමටද අවංක උත්සහය යොදන බවට මම පොරොන් දු වෙමි. මෙම දිවුරුම  අප සෑම පුහුනුවීම් පන්තියකදී කීවෙමු.  වරක් මම පාසලේදී පුටුවක් උඩට නැග ....මාගේ ආගමට හා රටට යුතුකම් ඉටු කිරීමටද සමන්තගේ වල්ගය කැපීමටද මාගේ අවංක උත්සහය යොදන බවට මම පොරොන්දු වෙමි  කියා කීවෙමි. සමන්ත කීවේ අපගේ කණ්ඩායමේ සිටි සමන්ත කුමාරතුංගටය​. මෙම නව දිවුරුම ඇසූ චන්දික විජේසේන සිනාසුනේය​. නමුත් සමන්ත මට රැව්වේය​. එහෙත් මම මෙම දිවුරුම පුටුවක් උඩට නැග කියනු ඇසුණු අබයකෝන් ටීච මට තරවටු කලාය​. ඉන් පසු මම මේ  දිවුරුම විකෘති කලේ නැත​. 

පෝතක බාලදක්‍ෂ පන්ති වලදී අපට නව ක්‍රීඩා උගන්වන ලදි. එසේම බාලදක්‍ෂ ගීතද උගන්වන ලදි. මේ ගීත අතර ...මවුග්ලිගෙ දඩයම ,මවුග්ලිගෙ දඩයම ශෙකාන් මරව් ,ශෙකාන් මරව්. ඌව හම ගසමු ඌව හම ගසමු ලා ලා ලා මෙන්ම පන්ති පන්ති බාලදක්‍ෂ කඳවුරේ සිටියි ගීතයද මට මතකය​. තවද සෙනෙවිරත්න මහතා අපට නේපලී ගීතයක් වන ජම් ජම් ජම් පාරලී මෙන්ම අප්‍රිකානු ගීතයක් වන ...බඳ රොටියන්ක බබ , බඳ රොටියන්ක  ගීතයද ඉගැන්වූයේය​. ඒ සමයේදී අප ගැට ඉගෙන ගත්තෙමු. පිරිමි ගැටය රුවල් ගැටය අසීරු නොවීය​. එහෙත් කොස් පට්ටා ගැටය සහ ජීවිතාරක්‍ෂක ගැටය අසීරු ගැට වූයේය​. 

විජේසිංහ ආකේලා අපගේ ඉංග්‍රීසි ගුරුවරිය වූවාය​. මේ නිසා මගේ ඉස්කෝලේ කෙරුවාවල් ගැනද ඇය දැන සිටියාය​. එහෙත් වරක් විශ්මයකට මෙන් විජේසිංහ ආකේලා මාව එක් පෝතක බාලදක්‍ෂ පැක් එකක උප නායකයෙකු කෙරුවාය​. එහෙත්  මගේ බාලදක්‍ෂ කැප් එක ගලවා ගත් හතර පන්තියේ සිටි සිටි ජ්‍යෙෂ්ඨ සිසුවෙකු සමග  මම ගෝරියක් දා ගත් නිසා  සවස් වන විට  මගේ උප නායක තනතුර අහෝසි කරන ලදි. මම යලිත් වරක් සාමාන්‍ය සාමාජිකයෙකු වූයෙමි. පසු කාලයක එනම් 1977 දී අප පහ වසරේ සිටියදී විජේසිංහ ආකේලා ඇමරිකාවේ පදිංචියට ගියාය​. 

පෝතක බාලදක්‍ෂයන් ලෙස අප විහාරමහ දේවි උද්‍යානයේ බාලදක්‍ෂ කඳවුරු වලට ගොස් ජ්‍යෙෂ්ඨ බාලදක්‍ෂයන් කඳවුරු කරනවා නැරඹුවෙමු. එසේම එක් කඳවුරක් අවසානයේදී තිබූ ප්‍රසංගයේදී නැටුමක් ද ඉදිරිපත් කලෙමු. මෙම නැටුම අපට පුහුණු කරවන ලද්දේ විද්‍යාලයේ නැටුම් ගුරුවරයා වූ වෙලබඩගේ මහතාය​. අපගේ පුහුණු කිරීම් තිබුනේ පාසලේ විශාල ඝන්ටාරය යටය​. මෙතැන කොස් ගසක්ද එකල තිබූ නිසා එය අපට සෙවන දුන්නේය​. පුහුණුවීම් වලදී ලී කෙලි වලට ගන්නා පොල්ලක් අත තබා ගෙන සිටි වෙලබඩගේ මහතා අප නැටුම් පියවරවල් වරද්දන විට තට්ටම් වලට තැළුවේය​. මේ නිසා අප සුපරික්‍ෂාකාරීව නැටුවෙමු.  විහාරමහ දේවි උද්‍යානයේදී අප විවිධ පාසල් වලින් පැමිනි බාලදක්‍ෂයන් හඳුනා ගත්තෙමු. මේ අතර ද්‍රවිඩ පාසල් වලින් ආ දෙමල බස කතා කරන බාලදක්‍ෂයන් ද වූහ​. අප ඔවුන් සමග සිනාසුනෙමු. එහෙත් භාෂාව අප අතර අදිසි බිත්තියක්  ලෙස තිබුනේය​. 

සීස් ස්කවුට්සලා හෙවත්  මුහුදු බාලදක්‍ෂයන් මෙන්ම ගුවන් බාලදක්‍ෂයන් ද අපට මුණ ගැසුනෝය​.  මුහුදු බාලදක්‍ෂයන් කතා කලේ ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙනි. මගේ එක් වැඩිමහල් සහෝදරයෙකු මුහුදු බාලදක්‍ෂයෙකු විය​. මේ නිසා මම චකිතයකින් තොරව  මුහුදු බාලදක්‍ෂයන් අතරට ගියෙමි. එහෙත් ඔවුන් සාමාන්‍ය බාලදක්‍ෂයන් කෙරෙහි එතරම් තැකීමක් නොකලෝය​. 

අප සමග සිටි ජ්‍යෙෂ්ඨ පෝතක බාලදක්‍ෂයන් කීප දෙනෙකුගේ නම් මට තවමත් මතකය​. අප තුන හෝ හතර පන්ති වල සිටියදී ඔවුන් එක වසරක් අපට වඩා ජ්‍යෙෂ්ඨ වූහ​. මොවුන් අතරින් ධම්මික මෙන්ම වරුණව මට සිහිපත් වේ. ධම්මික ගීත කියමින් විනෝද විය​. ඔහුගේ අතේ ඇඟිලි සයකි. ඒ කාලයේ බැංකු පොත්  හිමිව සිටියේ ඉතා සීමිත බාලදක්‍ෂයන් පිරිසකි. වරුණ ඔහුගේ  බැංකු පොත අපට පෙන්වීය​. උසස් පෙළ කරන සමයේදී මට එක් වරක් වරුණව හමු විය​. 

අප වරක් මීරිගම බාලදක්‍ෂ මූලස්ථානයට ගියෙමු. මෙම ගමන ගියේ මරදානේ සිට දුම් රියෙන් නිසා එය විනෝද ජනක විය​. අප උදෙන්ම මීරිගම ගියෙමු. මීරිගම කැලෑ රොදවල්ද තිබුනෙන් අප කැලෑ වැදුනෙමු. ඉතා උස මාර ගසක කඹයක් විය​. අප එම කඹයේද එල්ලුනෙමු. අප යලි කොලඹ ආවේ රාත්‍රී හතට පමණය​. මරදානේදී බොහෝ සිසුන් බස් වල නැගී ගෙවල් බලා ගියහ​. මමද සෙනෙවිරත්න මහතාට ගෙදර යන බව පවසා බස් රථයක නැගී ගෙදර ආවෙමි. එහෙත් ප්‍රමාදය නිසා ගෙදර මෙහෙකාරිය මා සොයා විදුහලට ගොස් තිබුනාය​.මෙහෙකාරිය මම තවමත් ගෙදර නා බව කියූ නිසා සෙනෙවිරත්න මහතා රාත්‍රියේ අපගේ ගෙදරට ආවේය​.  මම නිරුපද්‍රිතව ගෙදර සිටිනු දැක ඔහු සැනසුම් සුසුම් හෙළුවේය​.  

මේ හැර වරක් අප මොරටුවේ සර්වෝදය මූලස්ථානයට ගියෙමු. එහිදී අපට ආචාර්‍ය ඒ.ටී ආරියරත්න මහතා හමු විය​. සර්වෝදයේදී බතික් වැඩපොලක් ද දුටුවෙමු. සවස් වරුවේදී දෙනෙත් අඳ සර්වෝදය සාමාජිකයෙක් වයලීන් එකක තත් පිරිමදිමින් තොටුපළ අයිනේ ගීතය ගැයුවේය​. එම ගීතයට සෙනෙවිරත්න මහතා ගායකයාට ප්‍රසංශා කරන ලදි. ඉර බැසගෙන යත්ම  සෙනෙවිරත්න මහතාත් සෙසු ආකේලාලාත් අප සියළුදෙනාම පෝලිම් ගස්වා මොරටුව වේල්ස් කුමාර විද්‍යාලය අසල තිබෙන බස් නැවතුම් පළට ගෙන ආහ​. සෙනෙවිරත්න සර් එතැන තිබූ කඩයකින් අපට චොක්ලට් රෝල් මිලදී ගෙන අපට කෑල්ල බැගින් දෙන ලදි.  ඉන් පසු අප බස් රථයක නැග නැවත විද්‍යාලයට ආවෙමු. 

බාලදක්‍ෂ කැට සතිය හෙවත් ජොබ් වීක් එක විනෝදජනක විය අප අහල පහල ගෙවල් වලට ගොස් වැඩ පළ  කොට ලැබූ මුදල් බාලදක්‍ෂ සංගමයට දුන්නෙමු. බොහෝ විට ගෙයක සාලය අතුගෑම​, බිම පොලිෂ් කිරීම වැනි වැඩ අපට දෙන ලදි. ඒ කාලයේ දුන් මුදල නම් සත පනහකි. සමහරු රුපියලද දුන් බව කිව යුතුය​. 

මෙලෙස වසර ගනනාවක් පෝතක බාලදක්‍ෂයෙකුව සිටි මම ඉහල පන්ති වලට යන විට ජ්‍යෙෂ්ඨ බාලදක්‍ෂයෙකු වූයෙමි. 

වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග 

Find Us On Facebook